شعر عاشورایی؛ در رثای حضرت سیدالسّاجدین(ع)
تاریخ ارسال : 1391/09/07
حضرت علی بن الحسین(ع) پس از عمری مجاهدت و مبارزه در راستای نشر دین و تحقق
آرمانهای عاشورا سرانجام توسط خلیفه لعین اموى، ولید بن عبد الملك، مسموم و به شهادت رسیدند.
حضرت سجاد(ع) در واقعه جانگداز كربلا حضور داشتند ولى به علت بیمارى و تب شدید که به امر خدای متعال عارض شده بود، سلامت ماندند تا وجود مقدس ایشان امتداد راه امامت باشد.
سن شریف حضرت سجاد( ع ) را در روز دهم محّرم سال 61 هجرى كه بنا به وصیت پدر و امر خدا و رسول خدا(ص) به امامت رسیدند، به اختلاف روایات حدود 24سال نوشتهاند .
آن حضرت پس از عمری مجاهدت و مبارزه در راستای نشر دین و تحقق آرمانهای عاشورا سرانجام خلیفه لعین اموى، ولید بن عبد الملك، ایشان را مسموم و به شهادت رساند.
برای امام سجاد(ع)
ذکر مصيبت ميکند: الشام الشام
تا ياد غربت ميکند: الشام الشام
منزل به منزل درد و داغ و بي کسي را
يک جا روايت ميکند: الشام الشام
موي سپيد و چهرهاي در هم شکسته
از چه حکايت ميکند: الشام الشام
هر روز با اندوه و آه و بي شکيبي
ياد اسارت ميکند: الشام الشام
در اين ديار پُر بلا هر کس به نوعي
عرض ارادت ميکند: الشام الشام
يک شهر چشم خيره وقت هر عبوري
ابراز غيرت ميکند: الشام الشام
هر سنگ با پيشاني مجروح خورشيد
تجديد بيعت ميکند: الشام الشام
قرآن پرپر روي نيزه غربتت را
هر دم تلاوت ميکند: الشام الشام
قلب تو را يک مرد رومي با نگاهش
بي صبر و طاقت ميکند: الشام الشام
هر جا که دارد خوف از جان تو، عمه
خود را فدايت ميکند: الشام الشام
جان مي دهي وقتي به لبهايي مقدس
چوبي جسارت ميکند: الشام الشام
کنج تنوري حنجري آتش گرفته
ذکر مصيبت ميکند: الشام الشام
شاعر: یوسف رحیمی