امید گرشاسبی؛ جشنواره ما می توانیم موجب اعتماد و دلگرمی عکاسان کشور شده است

تاریخ ارسال : 1391/10/27

امید گرشاسبی متولد سال 1353 در شهرستان بیجار است. وی 12 سال است که به کار طراحی و چاپ و برش و حکاکی مشغول بوده و مدت 6 سال عکاسی را به صورت دایمی پیگیری می کند. مقام دوم جشنواره بوي سيب (راديو معارف) ، تقدير شده در هفته فيلم و عكس استان كردستان1388، جشنواره ايثار و شهادت استان ايلام1388 ، مسابقه عكس اهداف هزاره سازمان ملل1388 و برگزیده بخش پرتره محیطی سومین دوره جشنواره عکس فیروزه در تبریز و  برگزیده اولین اشکواره عکس محرم(اردبیل)، حضور در نمایشگاه عکس‌های بر‌تر سال آ‍‍ژانس عکس خبری ایران(89)، برگزيده جشنواره منطقه اي كوسالان (سينماي جوان)، برگزيده نمايشگاه بخش آزاد مسابقات صربستان، نفر دوم مسابقه عکس منطقه ای آیین های مذهبی، نفر اول جشنواره هنرهای تجسمی خارک (1390)، برپایی 5 نمایشگاه انفرادی و 13 نمایشگاه گروهی از جمله فعالیت های هنری گرشاسبی است. وی در حال حاضر در ششمین جشنواره عکس ما می توانیم شرکت کرده است. به همین بهانه با او به گفتگو نشستیم.
چه شد که حرفه عکاسی را دنبال کردید؟چه چیزی شما را جذب هنر عکاسی کرد؟
عکس برایم یکی از امکانات روزمره حرفه طراحی بود و عکاسی را به صورت شخصی دنبال می کردم. 6 سال پیش با ارائه عکسهایم به استادم فرجوند و راهنمایی های ایشان، به صورت دقیق تر عکاسی را دنبال کردم و حضور در جشنواره ها و جمع دوستان عکاس باعث رشد عکاسی ام شد. عکاسی در جامعه یک نوع امانت داری است و مهمترین نکته در عکاسی آن است که به اعتماد دیگران احترام بگذاریم و دیدگاههای درست شخصی و جامعه را در تولید عکس مد نظر داشته باشیم.
انگیزه شما برای حضور و شرکت در جشنواره عکس «ما می توانیم» چیست؟
جشنواره های عکس و علی الخصوص جشنواره ها با موضوع خاص موجب شناخت عکاس نسبت به دیدگاه اساتید و افراد دیگر و مقایسه سطح آثار خود با سایرین است. حوزه هنری در بخش عکس با حضور اساتید معظم و برگزاری دقیق و زمانبندی منظم در برگزاری جشنواره ها، از جمله جشنواره «ما می توانیم»، موجب اعتماد و دلگرمی عکاسان کشور شده است.
ضرورت برگزاری جشنواره عکس  «ما می توانیم» از دیدگاه شما چیست؟
جشنواره  «ما می توانیم» با هدف قرار دادن دانشها و توانایی های جامعه ایرانی توانسته و می تواند موجب امید و عزت جامعه باشد و در صورت استمرار و مد نظر گرفتن موضوع و اجرای آن بصورت هدفمند و کمک به عکاسان در تولید عکس نسبت به این موضوع راه بزرگ و دقیقی را بپیماید. بسیاری از عکاسان در تولید عکس با موضوع  جشنواره دچار مشکل مجوزهای خاص هستند که هماهنگی نسبت به این امر سطح کیفی جشنواره را افزایش خواهد داد. در این خصوص مهمترین امر کمک به عکاس و ایجاد شرایط لازم جهت عکاسی از صنایع و تولید ملی کشور است که اغلب فقط برای عکاسان خبری امکان پذیر است.
صرفاً تولید عکس باید بر این اساس باشد که بیننده را در یک چارچوب فکری و تحلیلی قرار دهد و موضوعات مطرح شده در جشنواره و بازتاب دقیق  آن حتماً موجب دلگرمی، آشنایی و رشد در جامعه خواهد بود و نگاه و تاثیر صنعت را نسبت به استفاده از عکاسان برای معرفی و تحقق اهداف خود  افزایش خواهد داد.
عکس خوب دارای چه ویژگی های است و داوری عکس باید چگونه باشد؟
عکس خوب صِرف وجود تمام المانها و دستورات عکاسی، باید محرک جامعه باشد. در تولید و ایجاد تفکر بصری جامعه تاثیر بگذارد. همچنین موجب خلق کار و تولید، نشاط و خودباوری، حُجب و دینداری و ترقی جامعه خواهد شد.
الف- مهمترین تاثیر در بخش داوری مربوط به اعلام دقیق فراخوان است و توجه داور به خواسته های برگزار کننده نسبت به تصاویری که ارائه شده است. متاسفانه در بسیاری از جشنواره ها نتیجه با فراخوان متفاوت است و اغلب عکاسان از این مسئله گلایه دارند.
ب- داوری در عکس در مرحله اولیه  باید بر اساس امتیاز بندی بر روی عکس باشد نه صرفاً حذف و اضافه. و در مرحله نهایی انتخاب آثار برتر باید بر اساس  نظر، تحلیل و نقد داوران نسبت به عکس و موضوع جشنواره انتخاب شود.
در عکس خود به دنبال اغنای چه حسی در مخاطبان هستید ؟
اغنای نادیده های مخاطب عام و تولید تفکر توسط مخاطب و تحلیل عکس و سعی در جلوگیری از سطحی نگری به عکس و هنر عکاسی مهمترین موضوعی است که تاکنون در عکاسی در نظر گرفته ام، و همیشه از مخاطبان خواسته ام که در مورد عکس سخن بگویند و در بسیاری از موارد عکسهایم را به افراد ارائه داده و درخواست پاسخ مکتوب نسبت به موضوع عکس داشته ام.
چه مشکلاتی پیش روی عکاسان است؟
مورد اول سطحی نگری عکاسان نسبت به هنر عکاسی و تولید آثار پیش پا افتاده و تکراری است. مورد دوم عدم حمایت مسئولین نسبت به تولیدات مجموعه عکاسی ایران است. مشکل دیگر عدم رعایت کپی رایت آثار که متاسفانه اغلب توسط دستگاههای اجرایی انجام می شود و در آخر هم  نبود امنیت شغلی در عکاسی هنری  گریبانگیر بسیاری از اساتید عکاسی هم هست.
شما اگر در جشنواره عکس ما می توانیم جزو برگزیدگان شوید انتظار دارید بعد از اتمام جشنواره چه اتفاقی رخ دهد؟
همیشه سعی کرده ام در جشنواره ها کار موفق یا شکست خورده ام را با دیگران مقایسه و تحلیل نمایم و همیشه بعد از یک جشنواره موفق سعی در رشد کارم و تطبیق اندیشه های خود با نظرات و دیدگاههای اساتید و عموم داشتم تا در صورت عدم موفقیت در خلق یک اثر جدید به عنوان برگ برنده در آینده تلاش کنم.
صحبت های پایانی و انتظار شما از حوزه هنری چیست؟
اهمیت به عکاسان شهرستانی و برگزاری جشنواره ها در سطح  استانها (در استان کردستان حوزه هنری هیچ برنامه ای برای عکاسی ندارد) مهم است. همچنین در حال حاضر سایر دستگاهها می توانند از تجربیات حوزه هنری در زمینه برپایی چنین جشنواره هایی الگو بگیرند. هر چند برخی از دوستان عکاس گلایه هایی از حوزه دارند که لازم است با تعامل برطرف شوند.
وزارت ارشاد در این سالها صرفاً نقش سیاست گذاری را در بخش هنر ایفا نموده است و حوزه هنری به موضوعات  رقابتی و آموزشی پرداخته . پس ساز وکاری ایجاد گردد تا نظارت به جشنواره های عکاسی که در سالهای اخیر توسط بسیار از وزارتخانه ها، دانشگاهها و حتی شرکتهای خصوصی برگزار و با تبلیغات گسترده است و در نهایت با عدم پاسخگویی به هنرمندان و تعطیلی دبیرخانه ها موجب سرخوردگی و در برخی موارد  سوء استفاده از آثار هنرمندان شده است ساماندهی شود.
یادآور می شود، ششمین جشنواره عکس «ما می توانیم» دوشنبه 2 بهمن ماه در حوزه هنری برگزار می شود.