نمایشگاه هفتم هنر عاشواریی با محمدعلی بنی اسدی؛ مدرسی که در روز داوری یاد می گیرد

تاریخ ارسال : 1391/08/28

محمدعلی بنی اسدی، داور هفتمین سوگواره هنر عاشواریی، گفت: روز داوری برای من روز یادگرفتن است. خصوصا وقتی به همراه اساتید دیگر آثار را می بینیم و به شخصه از نقطه نظرات و معیارهای هیات داوران و آثار بسیار یاد می گیرم.
مطلب بالا نقطه نظر هنرمندی است که به گفته کوروش پارسانژاد، بنی‌اسدی آنقدر پیوسته، درست و با ساماندهی کار کرده است که نامزدی در جایزه آندرسن چیزی به اعتبارش اضافه نمی‌کند.
محمد علی بنی‌اسدی تصویرگر ایرانی به عنوان نامزد دریافت جایزه‌ معتبر جهانی هانس کریستین اندرسن 2012 (معروف به نوبل کوچک) معرفی شد و توانست به جمع پنج نامزد برگزیده مرحله پایانی این جایزه راه یابد، وی در هفتمین سوگواره هنر عاشورایی به عنوان داور حضور دارد و در خصوص معیارهای داوری آثار می گوید: پیشنهاد من این بود قبل از این که داوری انجام شود، در هیات داوران به یک تعریف مشخص برسیم و ببینیم معیارهای مان همسو است یا نه. برای خود من در بخش تصویرسازی معیار این بود که در درجه اول حس دینی را القا کند. حس دینی یعنی اینکه تصویر خیلی زمینی نباشد یا حداقل سعی کرده باشد شما را به سمت مسائل غیرزمینی هدایت کند؛ و در عمل هم اثر یک روایت داشته باشد؛ به بیانی دیگر یک واقعه را بیان کند و در اثر یک اتفاق را ببینیم.
این هنرمند در خصوص ملاک های داوری اظهار داشت: خیلی از دوستان در بحث دکوراتیو و چیدمان کار ممکن است نظر زیبایی شناسی داشته باشند، حداقل من یاد گرفتم  در درجه اول چیدمان اثر بازگوکننده یک روایت باشد و هنرمند در صدد بیان کردن مفهومی باشد و در مرحله  بعد به زیبایی بپردازد؛ هر چند این دو نمی توانند جدا از هم باشند، اما پلان اول دیدن و روایت شدن یک اتفاق است.
وی در خصوص سطح آثار این دوره از سوگواره توضیح داد: اتفاق های خوبی در این سوگواره افتاد و در مجموعه آثاری که می دیدم حس خاصی منتقل می شد که تابحال ندیده بودم؛ خصوصا در بخش تصویرسازی که چون بیشتر کار کرده ام، کارهای جذاب تری را دیدم .
بنی اسدی در ادامه به نکته ای در خصوص آثار حاضر در سوگواره و سایر جشنواره های تجسمی اشاره کرد و گفت: این مساله طبیعی است که تعدادی از هنرمندان حضوری فعال در بسیاری جشنواره ها دارند و چون کارهایشان هم قوی است؛ بنابراین دیدن یک اسم در چند جشنواره پیش می آید . این مساله نه مشکل هنرمند است، نه مشکل داور و نه ایراد مجموعه، اینکه چه تمهیدی می توان برای آن اندیشید، نمی دانم.
این هنرمند تصویرگر پیشنهاد بررسی و پرداختن دقیق تر به هنر دینی را عنوان کرد و  افزود: امیدوارم در دوره های آتی درباره هنر دینی بحث های مبسوط تری شود. در گرافیک و پوستر دینی می توان با نوشته بخشی از مساله را پیش برد، اما در تصویرسازی چون با روایت مواجهیم مسائل زیادی پیش می آید؛ مثل این که آیا مجاز هستیم تصویر معصومین را بگذاریم یا نه . حداقل من موافق نیستم که چهره کشیده شود و چون تصویرسازی قرار است بیان کننده روایتی باشد، پیشنهاد من این است که چند روایت مشخص از سوی فراخوان سوگواره پیشنهاد شود. این مساله به خصوص برای بخش تصویرسازی می تواند کمک موثری باشد و بلاتکلیفی موجود را رفع کند.