اسماعیل محمدپور؛ احترام به ارزش های دینی موجب استقبال مخاطبان می شود

تاریخ ارسال : 1391/09/22

برگزیده بخش شعر عاشورایی نخستین کنگره شعر آیینی شفق گفت: جامعه ما جامعه ی دینی است ومردم از هرچه که از اعتقادات دینی شان برخاسته باشد و به ارزش های دینی شان احترام بگذارد استقبال می کنند.
به گزارش روابط عمومی نخستین کنگره شعر آیینی شفق، اسماعیل محمدپور کنگره شعر آیینی شفق را فرصتی برای جریان سازی شعر متعهد دانست و افزود: در روزگاری که بی قیدی ناشی از بی خدایی به اسم آزاداندیشی و رهایی، در شعر و هنر ترویج می شود، جهان با شتاب فزایند ه ای به سمت آن حقیقت معهود در حرکت است. حقیقتی که در فرج امام موعود و رجعت آل الله(علیهم السلام) متجلی است  و واضح است که در مسیر رسیدن به عصر امام عصر علیه السلام ، دین در زندگی انسان ها به کمال می رسد. پس هنر و شعر و کنگره ها و جشنواره ها و متینگ های از این دست، همه باید زمینه ساز آن قیام جهانی باشند.
وی شعر آیینی را یک اصطلاح عام دانست و ادامه داد: شعر آیینی یک اصطلاح عام است برای همه ی سروده هایی که به آیین و رسوم یک جامعه ارتباط دارند؛ اما در سال های اخیر و در کشور ما شعر آیینی به سروده هایی که مربوط به حوزه ی دین و مذهب هستند اطلاق شده است. از این رو شاید بتوان همه ی سروده هایی را که زیر بیرق ارزش های دینی و انسانی قرار دارند و تشعشات معنوی برخاسته از مضامین شان از کانون الهی سرچشمه گرفته اند، در قلمرو شعر آیینی جای داد.
نویسنده کتاب «تمام سهم من» شعر آیینی را برخاسته از اعتقاد الهی دانست و اظهارداشت: شعر آیینی، شعر برخاسته از اعتقاد الهی است. اعتقاد به چیزی که به منبع وحدانیت ذات حق تعالی متصل است. پس« لا یمسهم الا المطهرون». یعنی لااقل باید به مراتبی از تطهیر رسیده باشی تا شایستگی اتصال به آن منبع نور را پیدا کنی. این تطهیر که گفته می شود تطهیر از رجس و آلودگی های ظاهری صرف نیست. منظور آلودگی های روح و قلب انسان است.
وی مطالعه و شناخت را ضرورت اجتناب ناپذیر شعر آیینی دانست و گفت:  به خصوص اگر موضوع و محور سروده ساحت تابناک ائمه اطهار علیهم السلام باشد، باید بسیار مراقب بود که سخن به جعل و تحریف و اغراق در نحوه ی وقوع رخدادهای مربوط به زندگی این بزرگواران آلوده نشود. نکته ی بعدی احترام به خواست و سلیقه ی عام است. به این دلیل که شعر آیینی از یک منظر، شعر عام است؛ چون نسبت به دیگر سروده ها، عموم مردم ارتباط بیشتری با آن برقرار می کنند.پس باید سلیقه و فهم و پسند مخاطب عام را در سرایش آن سهیم دانست.
محمدپور وظیفه ی شاعر را بسیار خطیر و سنگین  دانست و افزود:  شاعر سیاستمدار نیست که وارد منازعات سیاسی مربوط به احزاب و جریانات تحزّب¬مدارانه شود؛ اما یک لیدر جریان ساز اجتماعی است که نباید و نمی تواند نسبت به حوادث و مسائل پیرامون بی تفاوت باشد. شاعر باید رخدادهای اجتماعی و سیاسی و فرهنگی جامعه خود را رصد و در انتخاب و فهم حق و حقیقت تلاش کند و وقتی به حقیقت دست یافت با زبان شعر، آن را برای دیگران تبیین کند.این همان رسالت اجتماعی شاعر است.
نویسنده کتاب «اجازه های بی جواب» شعر آیینی امروز را نیاز به انجام تحقیق و پژوهش دانست و ادامه داد: دامنه ی پژوهش در این مقوله بسیار گسترده تر از آن است که در پاسخ به یک سوال بگنجد. پژوهش های زبان شناسی ، جامعه شناسی، روانشناسی، زیباشناسی واژگان و عملکرد آرایه های ادبی در اشعار آیینی ، بررسی های تطبیقی گوناگون و...دریچه هایی هستند که می توانند افق پژوهش های علمی در زمینه شعر آیینی را به مانشان دهند.
برگزیده بخش شعر عاشورایی نخستین کنگره شعر آیینی شفق در پایان اظهارداشت: سطحی نگری،اغراق های غیر شاعرانه،بی بهره بودن شعر از اوزان مناسب، عدم وسواس در انتخاب واژه، تهی بودن شعر از عرفان دینی، فاصله گیری نسل جوان شاعر از ادبیات کهن و درگیر شدن با الفاظ و اشتغال به تصنع در کلمه و فرم از شمار آسیب هایی هستند که شعر آیینی در سال های اخیر با آن ها مواجه است.