امیر مرزبان: سرودن اشعار عاشقانه ویژگی دوران جوانی است

تاریخ ارسال : 1394/02/16

این شاعرکشورمان، سرودن اشعار عاشقانه و  با حس وشور بیشتر را از ویژگی های شعر دوران جوانی دانست.

امیر مرزبان، شاعر، درباره تعداد جشنواره ها انتقاد كرده و گفت: باید دو یا سه تا جشنواره در هر سال برگزار شود؛ نه صد الی دویست جشنواره كه عده ای شاعر هم همواره مترصد شركت در جشنواره باشند و از این راه بخواهند ارتزاق كنند.

به گزارش روابط عمومی مرکز محافل و جشنواره های حوزه هنری امیر مرزبان با اشاره به جریان شعر جوان این جریان را در دو ساحت فرد و اجتماع مورد بررسی قرار داده و گفت: وقتی ما از شعر جوان صحبت می كنیم ناگزیر از برهه ای از زندگی او حرف می زنیم با عنوان دوران جوانی. هرانسانی دورانی در زندگی خود تجربه می كند، یعنی كودكی و نوجوانی و جوانی و بزرگسالی و پیری را از سر می گذراند. یك شاعر هم همین دوران طبیعی را طی می كند و هر دوره از این زندگی دارای اقتضائاتی است.

وی در ادامه افزود: همه شعرای بزرگ هم چنین دورانی را به صورت طبیعی و حتمی گذرانده اند. از این رو دوران جوانی دارای شاخصه ها و ویژگی هایی است كه با دوران دیگر متفاوت است. مثلاً یك شاعر در دوران جوانی با شور و حس بیشتری شعر می گوید. نسبتش با تعقل به نسبتی كه در دوران پیری تجربه خواهد كرد یكسان نبوده و به میزان پیری نیز عمیق نخواهد بود.

این شاعر در ادامه به ویژگی های شعر دوران جوانی پرداخت و توضیح داد: ویژگی های شخصی دوران جوانی اشعار عاشقانه و اشعار با حس و شور بیشتری است. در جوانی فرد تغزل بیشتری دارد و عاطفه بیشتری به خرج می دهد.

مرزبان درباره جنبه اجتماعی شعر دوران جوانی گفت: در صحنه اجتماع ما، خصوصاً شرایطی كه شبكه های اجتماعی آفریده اند و با توجه به آگاهی ها و سواد ادبی نزدیك به هم شاعران جوان، شاخصه های بسیار متنوعی وجود ندارد.

وی ادامه داد: شعر جوان امروز با همان ویژگی های شخصی طی می شود اما جنبه اجتماعی اشعار به اقتضای محیطی كه شاعر زندگی می كند بیشتر شده است. البته ادبیات اعتراض هم جریان دارد. اما شعری كه بر آمده از نحله های فكری و فلسفی چه نحله های فلسفی مثبت چه منفی بسیار كم دیده می شود. هر چند به صورت معدودی چنین جریانی هم وجود دارد. از این رو می شود گفت مؤلفه های مشترك در شعر شاعران جوان بسیار وجود دارد.

این شاعر در خصوص یكی از آسیب های شعر این دوره تصریح كرد: امروز شاعران بسیاری از همدیگر تأثیر فوق العاده ای می پذیرند. هر شاعری یك جهان بینی بالغ كه با جهان بینی دیگران نقاط تمایز بیشتری داشته باشد، ندارد. این در حالی است كه در گذشته این طور نبوده و شعرا هر كدام از یك جهان بینی خاصی حرف می زدند و تنوع بسیاری دیده می شد.

امیر مرزبان درباره فرم و قالب شعر كنونی گفت: امرز از نظر زبان شعری این طور نیست كه بتوانیم بگوییم هر شاعری توانسته است به یك تشخص زبانی رسیده است. در باره قالب هم كه من این واژه را خیلی نمی پسندم و واژه شكل را مناسب تر می دانم باید بگویم كه قالب و شكل هم به خود افراد بر می گردد و علایقی كه دارند. افرادی كه به شعر نیمایی علاقه دارند با افرادی كه غزل سرا هستند از نظر دیدگاه ها متمایزند.

وی در ادامه افزود: اما در خصوص فرم و قالب هم باید بگویم كه قالب ها بسیار نزدیك هم هستند و تنوعی وجود ندارد. بعد از انقلاب تا حدی چهار پاره و ترانه هم علاوه بر غزل به كار گرفته شد اما در همین ها هم تنوعی دیده نمی شود.

این شاعر درباره تأثیر جشنواره ها در روند شعر جوان گفت:جشنواره ها در ذات خود مثبت هستند. اما یك نقص بسیار بزرگ متوجه جشنواره هاست.

وی ادامه داد: اما این نقص متوجه برگزار كنندگان نیست بلكه دقیقاً به شركت كنندگان بر می گردد. عده ای به دلیل فراوانی جشنواره ها به دیده محل كسب به آن ها نگاه می كنند و همه هم و غم خود را صرف سرودن شعر جشنواره ای می كنند تا جایزه ببرند.
مرزبان در نهایت در خصوص فراوانی تعداد جشنواره ها گفت: در یك سال ما در حدود صد الی دویست تا جشنواره های مختلف شعر داریم. به نظرم باید این تعداد كم شده و یكی دو تا جشنواره مادر باشد كه بتواند تأثیرگذار باشد و در ضمن فضای شعر جشنواره ای نیز برچیده شود.