بازدید کننده محترم ، عملیات ثبت اثر شما در حال انجام میباشد ، ممکن است به دلیل حجم فایل شما کمی ارسال فایلها زمان بگیرد لطفا تا دریافت کد پیگیری صبر نمایید.

خانواده به اندازه لیاقتش سوژه آثار هنری نشده است

تاریخ ارسال : 1393/07/05

یك استاد دانشگاه تهران معتقد است، خانواده در جامعه ایرانی مهم است اما به اندازه لیاقتش به عنوان سوژه آثار هنری انتخاب نشده است.

بهروز محمودی بختیاری، دانشیار پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری درباره اهمیت سبك زندگی و خانواده در هنر نمایش و لزوم پرداختن به آن، گفت: راهنمای تماتیك درام مدرن در سال2012 به چاپ رسید و در این كتاب به طور مشخص 32 تم برای درام مدرن برشمرده شد كه یكی از آن ها تم خانواده است. این كتاب نشان می دهد یكی از موضوعات مهمی كه در تئاتر جهان مورد اهمیت قرار گرفته، خانواده است.
وی ادامه داد: مرحله دوم درگیری ما به عنوان یك جامعه ایرانی با خانواده است. جامعه ای كه خانواده را به عنوان نهاد مقدسی می بیند كه هر خدشه ای در آن گناهی نابخشودنی تلقی می شود و بنابراین می دانید موضوعی در این فضا سوژه می شود كه مهم باشد. خانواده در جامعه ایرانی مهم است اما به اندازه لیاقتش به عنوان سوژه آثار هنری انتخاب نشده است.
این استاد دانشگاه تهران با اشاره به حضور در نشست تخصصی پژوهشی خانواده در نمایشنامه های ایرانی، اظهار كرد: در این نشست آمدیم تا ببینیم چه آسیب شناسی باید كرد و چه قسمتی از فعالیت ها باید تقویت شود و چه دانشی به لحاظ جامعه شناسی نیاز داریم.
وی خاطرنشان كرد: هر قدر با سوادتر می شویم نمایشنامه های بهتری را می نویسیم و می خوانیم و تقویت می كنیم. هر قدر درك جامعه بالاتر می رود نمایشنامه های سخیف را بر نمی تابد و نمایشنامه های خوب را تقویت می كند. در عرصه آموزش نمایشنامه نویسی نیز هنرجویان حتما جامعه شناسی عمومی و هنر می خوانند و با دید جدی تر و بهتری به خانواده نگاه خواهند كرد.
وی در پایان گفت: معتقدم خانواده امن ترین، گرم ترین و سالم ترین فضایی است كه در شادی و غم می شود به آن پناه برد.
بهروز محمودی بختیاری متولد ۱۳۵۲ در تهران، زبان‌شناس ایرانی و دانشیار پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. پژوهش‌های او عمدتاً در حوزه تحلیل گفتمان دراماتیك، رده‌شناسی زبان ها و گویش های ایرانی، آموزش زبان فارسی و سینمای اقتباسی است. همچنین او از سال 1381 تا 1392 عضو گروه ایران‌شناسی و زبان‌شناسی مركز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی بوده است.