خورشید باختری : نگاه سفارشی آفت جشنواره ها است

تاریخ ارسال : 1393/06/26

داور بازبینی بیست و سومین جشنواره تئاتر سوره ماه معتقد است، نگاه كمی و سفارشی آفت جشنواره ها است و با برنامه ریزی دقیق می توان سطح كیفی آثار بالا برد.

افشین خورشید باختری، منتقد، مدرس دانشگاه و داور بازبینی بخش منطقه ای تهران بیست و سومین جشنواره تئاتر سوره ماه، درخصوص بخش تجربه های جوان گفت: برای بررسی تاثیر این بخش بر جریان تئاتر و به طور جزئی روند جشنواره تئاتر سوره ماه، نیاز به زمان دارد، باید بدانیم كه فقط تعریف یك بخش نمی تواند چاره ساز باشد بلكه ما نیاز به تعاریف درست، برنامه ریزی و ابزار برای شكل دهی درست به این بخش از جریان تئاتری داریم.
وی افزود: باید از مدیران پرسید كه برای خروجی این جریان، چه اهدافی تعیین شده است. برای هر هدفی باید زمینه سازی شود و شرایط لازم به وجود آید. برای رسیدن به این اهداف تعیین شده، كه به یقین ضرورت هایی برای آن وجود داشته است و به همین منظور نیز از بخش اصلی جدا شده، نیازمند برنامه بلندمدت و تدوام آن هستیم.
خورشید باختری، در ادامه با اشاره به محدوده سنی شركت كنندگان بخش جوان گفت: ما در این بخش با افراد جوان، آماتور و دانشجو رو به رو هستیم، كه كمتر دیده شده اند و در دوران جوانی به سر می برند. ممكن است افرادی بالای سی سال هم سن داشته باشند اما از منظر تجربه، جوان محسوب شوند و ممكن است فردی سنی كمتر از سی سال داشته باشد اما حرفه ای و كارآزموده باشد.
وی درخصوص موضوعات جشنواره گفت: هر جشنواره موضوعی دارد، كه به آن ها یا به صورت كلی یا جزئی نگریسته می شود. در بسیاری از نقاط دنیا رپورتورهایی با نگاه و رویكرد به یك نویسنده یا یك شیوه اجرایی خاص برگزار می شود. جشنواره سوره ماه نیز موضوعاتی مختص به خود دارد.
این مدرس دانشگاه سپس گفت: حوزه هنری یك نهاد دولتی است. در سیستم تئاتر دولتی، مدیران برنامه ریزی كلان می كنند و به این نكته توجه دارند كه برنامه ریزی شان در حوزه سیستم فكری همان سازمان یا نهاد باشد. این نوع نگاه به شكل خواسته یا ناخواسته به تمامی شئون یك جشنواره از فراخوان تا برگزاری تسری پیدا می كند و این حق هر نهادی است كه با موضوع مورد نظر خود اقدام به فعالیت بكند.
وی افزود: اما این كه آیا به اهداف مورد نظر خود می رسد یا خیر، باید در زمان برگزاری جشنواره و بعد از آن بررسی و تحلیل های علمی و مناسب درخصوص آن شكل بگیرد، تا به جای نگاه كمی و آماری، به سمت كیفیت گام بردارند. سوال مهمی كه باید پرسیده شود این است كه آیا مدلی ساخته شده است؟ آیا نمایشی می تواند نماینده این سیستم گرایشی باشد؟ تمامی این سوالات باید به  درستی پاسخ داده شود تا نتیجه مطلوب در پایان هر برنامه ریزی و سیستم اجرایی حاصل شود.
این منتقد باسابقه تئاتر درباره شیوه درونی تئاتر گفت: تئاتر به علت شیوه درونی خود كه قادر به طرح مسئله و گفت و گو درباره هر موضوعی است كه از منظر شیوه، موضوع و شكل اجرایی به شدت متنوع است و می توان گفت تئاتر موضوع بشر است.
وی افزود: زمانی كه موضوعی به یك جشنواره می نگریم، قصد داریم به نمونه های ویژه ای برسیم كه این نمونه ویژه در پایان جشنواره مشخص می شود. به همین علت مسئله كیفیت در موضوع مهم است و نه خود موضوع؛ باید در این مسیر تاثیرگذاری موضوع به خوبی بررسی شود.
خورشید باختری درخصوص ایجاد یك نمونه رسمی و تاثیرات آن بر جریان تئاتر گفت: زمانی كه بخواهیم از برنامه ریزی های موضوعی خود بهره ببریم، باید یك نمونه رسمی و كامل از برآیند جشنواره موضوعی  خود داشته  باشم كه با عرضه و نمایش آن، تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم آن را بر كل جامعه بررسی كنیم و بعد بینیم كه آیا می توانیم باعث تداوم این روند بشویم و این تدوام كیفیت نیز دارد، كه این دو سوال اخیر بسیار مهم و تاثیرگذار است.
وی ادامه داد: چون گاهی حرف و ایده های درست وجود دارد، اما این كیفیت است كه متضمن ماندگاری می شود، این اصلی است كه در همه جشنواره ها مطرح است. نگاه كمی و سفارشی آفت جشنواره ها است. باید از خود بپرسیم كه آیا تولید اثر ماحصل تئاتر است یا رنگ و روی سفارشی، موقت و گذارا به خود گرفته است.