ادامه ايدههاي دانشگاهي در جشنواره سراسری تئاتر ماه
تاریخ ارسال : 1391/07/26
نهمين دوره تئاتر ماه بر بنياد 8
دوره گذشته استوار شد، درواقع براساس تجربيات دورههاي قبل جشنواره با رويكرد توليدمحوري شكل گرفت. توليد محوري به اين معنا كه آثار (اعم از تهران و شهرستانها) با هدف اجراي عمومي تهيه و توليد ميشوند.
نهمين دوره تئاتر ماه بر بنياد 8 دوره گذشته استوار شد، درواقع براساس تجربيات دورههاي قبل جشنواره با رويكرد توليدمحوري شكل گرفت. توليد محوري به اين معنا كه آثار (اعم از تهران و شهرستانها) با هدف اجراي عمومي تهيه و توليد ميشوند؛ عدهاي كه به جشنواره راه پيدا ميكنند، برترينها هستند، عدهاي كه راه پيدا نميكنند، كارشان به تعطيلي نميكشد بلكه چه در تهران و چه شهرستانها راه خود را ادامه ميدهند. اين روند به نوعي گريز از اتلاف و خسارت زماني و مادي است. معمولاً در جشنوارهها، تعدادي متن ارائه ميشود.
بخشي از اين تعداد متن پس از بازخواني به مرحله بازبيني ميرسند، دوباره در مرحله بازبيني، تعدادي به جشنواره راه پيدا ميكنند، تعدادي نيز حذف ميشوند. اين رويه در وهله نخست باعث خسارتهاي مادي و زماني براي گروههاي حذف شده خواهد شد. در مرحله دوم هم، نوعي سرخوردگي و حاشيهروي سد راه آنان قرار ميگيرد. ما در جشنواره تئاتر ماه مسير ديگري را تعريف كرديم. مثلاً قرار شد كه در تهران تعداد متوني كه تأييد ميشوند، همان آثار جشنواره باشند. اگر هم به جشنواره ورود پيدا نكردند، طي ماههايي كه بعد از جشنواره ميگذرد، به توليد خود ادامه دهند.
در استانها هم يك وظيفه برعهده مسئول تئاتر قرار داشت، اينكه بهترينهاي تئاتر استان را معرفي كند. موارد ياد شده، شرح ويژگيهاي توليدمحوري و رويكرد توليدمحور جشنواره بود، البته در دورههاي قبلي هم تفكر توليدمحوري وجود داشت، اما همين ويژگي در نهمين دوره از جشنواره مورد تأكيد قرار گرفت.
دومين ويژگي در رابطه با جشنواره امسال، تفكيك بخش تئاتر كودك از بزرگسالان بود. دو روز اول جشنواره هم به اجراهاي كودك اختصاص داشت. روزهاي بعدي هم اجراهاي بزرگسالان را دربرگرفت. اين حركت مبنا و مبدأيي براي جداسازي جشنواره تئاتر كودك و نوجوان با جشنواره سراسري ماه خواهد بود.
ويژگي سوم جشنواره امسال اعزام كارشناس به مناطق كشور بود. ما در ايام تمرينات گروههاي استان به اعزام كارشناسان پرداختيم. هدف اين بود كه گروهها كار خود را با قدرت و قوت بيشتري دنبال كنند، انتخاب كارشناسان بيشتر به تصميم استانها صورت ميگرفت، البته كارشناسان طيف دانشگاهيان جوان را دربرميگرفتند مثلاً هنرمنداني همچون محمودرضا رحيمي، حميدرضا نعيمي، آرش دادگر و... به استانها ميرفتند.نكته قابل اشاره ديگر در رابطه با بازبينيها تجميع آنها و طراحي همايش منطقهاي بود. هر 6 استان در يك جا كارهاي خود را نشان دادند. حسن اين كار ديدن آثار همديگر و نوعي تبادل علمي بود. در شرايطي امكان مقايسه بيشتر ميشد. وقتي 6 استان در كنار هم قرار ميگرفتند، امكان مقايسه و قضاوت راحتتر به نظر ميآمد. در چنين فرآيندي نكته مهم ديگري شكل گرفت، آن هم داوري خود گروههاي منطقه بود يعني هر كارگرداني در انتخاب آثار سهيم شد و به كمك داوران آمد.
اين براي نخستين بار در طول جشنوارهها صورت ميگرفت، اما بحث ديگري كه در تجميع و جمعبندي موارد ياد شده در رابطه با جشنواره ماه جاي تأكيد دارد، مديريت اين رويداد فرهنگي است. مديريت اين جشنواره در ابتداي مسير با حضور دكتر سعيد كشنفلاح و بر اسلوبي از مديريتي آكادميك و دانشگاهي استوار بوده است. وي ساختاري را بنيان نهاد كه مبتني بر اصول دانشگاهي است، بنابراين هر تغيير و تحولي كه پيش ميآيد، پايههايي شكل گرفته و در آينده نيز ايدههاي دانشگاهي همواره تداوم خواهند يافت.
* دكتر رحمت اميني