بازدید کننده محترم ، عملیات ثبت اثر شما در حال انجام میباشد ، ممکن است به دلیل حجم فایل شما کمی ارسال فایلها زمان بگیرد لطفا تا دریافت کد پیگیری صبر نمایید.

چرچیل: «هفت بچه يهودي» رويدادی نمايشي نيست، بلکه رويدادی سياسي است

تاریخ ارسال : 1396/04/26

کاریل چرچیل از نمایشنامه نویسان زن تئاتر انگلستان است، نمایشنامه نویسی که بیش از ۴۰ سال است به عنوان هنرمندی برجسته و مهم شناخته می‌شود. البته چرچیل همواره به عنوان درام نویس حامی فمنیست شناخته شده است و نگاه های جنسیتی او در آثار به وضوح پیداست. چرچیل از دوره‌ای به بعد با گروه‌های تئاتر تجربی همکاری کرد و به تئاتر کارگاهی روی آورد، اما به دور از آثار بسیاری این نویسنده که هر یک جای بحث دارد، اجرای نمایش «هفت بچه یهودی» توسط محمدحسین میرعلایی از استان قم در پنجمین جشنواره منطقه ای سوره(اصفهان) باعث شد به سراغ چرچیل برویم.

به گزارش خبرنگار اعزامی پایگاه خبری حوزه هنری، چرچیل در ژانويه 2009 «هفت بچه يهودي»، نمايشنامه‌اي درباره غزه را نوشت كه به صورت اينترنتي و مجاني براي دانلود و استفاده منتشر شد. محمدرضا آزاد از هنرمندان و استادان تئاتر نیز آن را در ایران ترجمه کرد. کارل چرچيل خود در رابطه با این نمایشنامه می‌گوید: «هر كس مي‌تواند بدون پيگيري حقوق مولف اين نمايش را اجرا كند، با اين شرط كه در پايان هر اجرا براي كمك به مردم غزه كمك‌هاي مالي جمع آوري كند.» هرچند که هنرمندان استان قم این تقاضای خیرخواهانه نویسنده را انجام نداده‌اند اما وقتی به تیم اجرایی نمایش نگاه می‌کنیم آن‌ها نیز تبلوری کارگاهی از کلاس‌های آموزشی حوزه هنری قم داشته‌اند و برای این کار ایده‌هایی خلاقانه را اجرایی کرده‌اند.

نکته حائز اهمیت در ساختار نمایشی داستان این است که روح کلی اثر به دنبال شکستن یک حصار رسانه‌ای در غرب است، حصاری که اجازه نمی‌دهد واقعیت رژیم صهیونیستی و اتفاقاتی که درغزه در حال رخ دادن است به مردم جهان نشان داده شود، البته این حصار در جمهوری اسلامی ایران وجود ندارد و همواره علاوه بر اینکه بسیاری از اتفاقات در رسانه‌های مختلف کشورمان منتشر شده است، گاهی خط دهی حمایتی در اشکال مختلف از مردم غزه نیز از ایران آغاز شده، شاید اینجاست «هفت بچه یهودی» برای مخاطبان ایرانی دچار چالش تازگی اطلاعات می‌شود، چرا که روایت‌هایی که در نمایشنامه توسط چرچیل آمده است، بخش کوچکی از اطلاعات هر ایرانی از مسائل فلسطین است.

در عین حال البته کارگردان سعی کرده است در طراحی صحنه خلاقیت به خرج داده و با صندلی‌هایی نا متعارف با پشتی‌های بلند به صورت کاربردی هر صحنه را تصویر کند که در پایان‌بندی به دیوار حایل میان نوار غزه و اسرائیل می‌رسد. بازیگران نمایش هم که حاصل کارگاه بازیگری اولین تجربه هستند، انرژی خوبی را روی صحنه می‌گذارند، اما با تمام تلاش آن‌ها و تغییر شخصیتشان در طول نمایش با بازی های تک بعدی و بدون فراز و فرود روبرو هستیم. از طرف دیگر موسیقی کار به دلیل انتخابی بودن و در کنار هم چیده شدنشان ذهن مخاطب را بجای همراه کردن با نمایش بیشتر مخدوش می‌کند و با توجه به فیزیکال بودن نمایش اگر کارگردان از موسیقی زنده در اثر بهره می‌برد، کمک شایانی حتی به بازیگران نمایش می‌کرد.

به هر حال نمایش «هفت بچه یهودی» تلاشی صادقانه از هنرجویان تازه تئاتر استان قم است که در کنار صداقت بیان نویسنده اثر یعنی کارل چرچیل اما دچار یک تضاد گفتاری در رسانه‌های غربی با رسانه‌های داخلی است و آنچه که چرچیل به دنبال آگاهی بخشی بیان می‌کند، برای ما فریاد آزادی بخشی از ابتدای اشغال فلسطین تاکنون است، اما باز هم اجرای اثری در رابطه با مسئله فلسطین آن هم در قالب هنر تئاتر خود اتفاقی غیرکلیشه‌ای برای مخاطبان ایرانی است که باز هم جای تامل دارد و به قول نویسنده اثر:«هفت بچه يهودي» يك رويداد نمايشي نيست، بلكه يك رويداد سياسي است.»