محمدرضا سنگری: شعر آئینی كرانه های محدود و مشخصی ندارد

تاریخ ارسال : 1391/09/20

محمدرضا سنگری، پژوهشگر ادبی در نشست تخصصی نخستین كنگره شعر آئینی شفق گفت: شعر و ادبیات آئینی ما هنوز كرانه های محدود و مشخصی ندارد و روشن كردن حدود و مرزهای آن كار دشواری است.
به گزارش روابط عمومی نخستین کنگره شعر آیینی شفق، محمدرضا سنگری در نشست تخصصی كنگره شعر آئینی شفق با بیان اینكه نكته چالش برانگیزی در زمینه ادبیات آئینی وجود دارد، افزود: نكته ای كه جای بحث گسترده و دامنه دار دارد این است كه اساسا شعر آئینی كرانه ها و حدود مشخص و تعین شده ای ندارد و روشن كردن حد و مرزهای این نوع ادبیات بسیار مشكل است.
سنگری ادامه داد: ما در بسیاری از واژگان با مشكل تعریف مواجه ایم یعنی مثلا نمی توانیم شعر و ادبیات آئینی یا شعر انقلاب را به درستی تعریف كنیم زیرا كرانه ها و حدود این موضوعات كاملا روشن و تعیین شده نسیت.
این پژوهشگر ادبی با توضیحی درباره واژه آئین اظهار كرد: آئین های پذیرفته بسیاری در میان اقوام و ملت ما وجود دارد از جمله آئین عزا، عروسی، نوروز و ... اما ما به شعرهایی كه در این زمینه ها سروده می شود شعر آئینی نمی گوییم.
وی اظهار كرد: حتی اگر دین را به عنوان تنها معنای آئین بپذیریم باز درست نیست زیرا شعر آئینی دینی با شعر آئینی صرف متفاوت است.
سنگری با بیان اینكه واژه آئینی كمتر از 30 سال است كه مورد استفاده قرار گرفته و پیش از انقلاب این واژه به كار برده نمی شد، ادامه داد: حتی در جلسه ای كه خدمت مقام معظم رهبری بودیم ایشان در كاربرد این واژه تامل و درنگی كردند تا ما در استفاده از این واژه توجه و دقت به خرج داده و حدود معنایی آن را مشخص كنیم.
وی دو شاخه شعر نیایشی و شعر ستایشی را از زیرمجموعه های شعر آئینی خواند و گفت: شعر نیایشی در ادبیات دوران ما كمتر مورد توجه قرار گرفته است؛ من 100 مجموعه شعر را به طور اتفاقی گزینش كردم و دیدم كه تنها 5 مجموعه از آن ها دارای اشعار نیایشی است و 95 دفتر دیگر از سروده های ستایشی بود و متاسفانه این سنت كاربرد شعر نیایشی در آغاز كتاب ها كه از قدیم برجای مانده امروزه كمرنگ شده است.
این محقق ادبیات اظهار كرد: واقعیت این است كه شاخه نیایشی شعر آئینی هنوز به درستی تبیین نشده و نیاز به تعریف و تحدید آن امروزه به شدت احساس می شود.
وی درباره بخش ستایشی شعر آئینی هم خاطرنشان كرد: در شعر ستایشی هم باید قلمروهای آن مشخص و معین شود كه هنوز به درستی این كار صورت نگرفته است درحالی كه باید حدو حصر هر مقوله ای مشخص شود تا بتوان به تعریف درست و دقیقی از آن مقوله رسید.
سنگری در پایان غزلی از مرحوم بهجتی شفق قرائت كرد و توضیح داد كه از جهاتی می توان این شعر را یك شعر آئینی خواند و از جهاتی هم می توان آن را خارج از حوزه شعر آئینی قلمداد كرد.