داریوش یاری: فیلم 100عرصه ای جدی برای نمایش تجربه ها است

تاریخ ارسال : 1394/08/24

داریوش یاری، كارگردان و عضو هیئت انتخاب فیلم كوتاه تهران معتقد است؛ فیلم های 100 ثانیه ای باید عرصه ای جدی برای نمایش تجربه ها باشد و نه عرصه‌ای برای تجربه كردن های جدید.

به گزارش روابط عمومی مرکز محافل و جشنواره های حوزه هنری، داریوش یاری كارگردان مستند «كربلا جغرافیای یك تاریخ» و عضو هیئت انتخاب فیلم كوتاه تهران درخصوص اینكه چه فیلم هایی قابلیت طرح طی 100 ثانیه را دارند، گفت: موضوع ها و ایده های مختلفی در فضای فیلم های كوتاه و 100 ثانیه ای قابلیت طرح دارد اما مهم این است كه روی محور موضوعی خاص نچرخد یا به عبارتی موضوعی نباشد. در زمان های كوتاه، 100 ثانیه ای موضوعات قابل ارائه متنوع هستند اما مهم زاویه دیدی است كه كارگردان می خواهد طی 100 ثانیه آن را بیان كند.

یاری افزود: این 100 ثانیه باید برآمده از لحن و فرم فیلم سازی كارگردان باشد و نه بخشی از اجبار جشنواره برای ساخت فیلم در این مدت زمان. اگر این طور رفتار كنیم، احتیاجی به این تقسیم بندی نیست كه نمی توانیم در قالب های دینی، اجتماعی و تجربی فیلم های 100 ثانیه ای داشته باشیم. زاویه دید كارگردان در فیلم های 100 ثانیه ای و چگونگی بیان آن اهمیت دارند.

این كارگردان با تأكید بر تأثیر فیلم های 100 ثانیه ای روی مخاطب گفت: اگر باور كنید كه خیلی اوقات پاورقی های روزنامه های جهان تأثیر بیشتری نسبت به متون 100 صفحه ای دارد و حتی تأثیر میان برنامه ها در شبكه های داخلی و خارجی تأثیرگذارتر است، می توانیم به این باور برسیم كه می توانیم با همین فیلم های كوتاه روی مخاطب تأثیر گذاری داشته باشیم.

یاری با اشاره به خصوصیات جهان امروز توضیح داد: در جهان سراسر شتابی كه ما در آن زندگی می‌كنیم، كوتاهی مضمون ها و موضوعات خیلی اهمیت دارد و تماشاگر با زیاده گویی های ما كنار نمی‌آید و آن را دوست ندارد. در این فضا جشنواره فیلم 100 ثانیه ای می تواند زبان ما را گسترش دهد و شرایطی را به وجود بیاورد كه در جهان فیلم‌سازی خود بتوانیم قالبی مثل دوبیتی شعر نیز داشته باشیم.

وی پنداشتن اینکه چون  فیلم های 100 ثانیه ای كوتاه هستند پس مکانی برای کسب تجربه فیلم‌سازان جوان است، را اشتباه خواند وافزود: همین‌جاست كه تعریف فیلم های 100 ثانیه ای دچار نقصان می شود. اتفاقاً جشنواره هایی مثل فیلم های 100 ثانیه ای باید عرصه ای برای عرضه تجربیات فیلم‌سازان ماهر باشد  تا این سینما را از ورطه خطر، نجات دهد.

یاری در پایان گفت: هیچ فیلمی پیدا نمی شود كه در آن با زمان و مكان بازی نشده باشد حتی در فیلم‌های بلند به كارگردان این اجازه داده می شود كه با زمان و مكان بازی كند و این چندان سخت نیست. در نتیجه فیلم های 100 ثانیه ای باید عرصه ای جدی برای نمایش تجربه ها باشد و نه عرصه‌ای برای تجربه كردن های جدید.

وی در پایان خاطر نشان کرد: فیلم‌سازان می توانند فیلم های سینمایی خود را بسازند و هر وقت به این نتیجه رسیدند كه می توانند طی 20 دقیقه یا 100 ثانیه فیلم خود را ارائه كنند، می توانند وارد میدان شوند. اکنون می توان با قاطعیت گفت که فیلم كوتاه به تدریج درحال رسیدن به تعریف تخصصی خود در جامعه امروز است و بسیار پیشرفت هایی را هم در این زمینه کسب کرده است.