مصطفی محمودی: در نمایش ها از تكرار و شعار پرهیز كنیم

تاریخ ارسال : 1394/07/17

نشست نقد و بررسی اجراهای ششمین روز بیست و چهارمین جشنواره تئاتر «سوره ماه» شامگاه پنج شنبه 16 مهر در سالن امیرحسین فردی حوزه هنری با حضورمصطفی محمودی منتقد و كارشناس تئاتر،محمد جهان پا كارگردان نمایش «میدان مقاومت»، سعید خیراللهی كارگردان نمایش «نصف النهار مبدا »، احسان جانمی كارگردان نمایش «اینجا خونه منه » و پاشا بدرود و وحید آبرود كارگردان و نویسنده نمایش «هولوگرام تنهایی» برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی مرکز محافل و جشنواره های  حوزه هنری ، در ابتدای این نشست مصطفی محمودی درباره نمایش «میدان مقاومت» گفت : این نمایش درامی انتقادی در بستری اجتماعی است. علی موسویان در این نمایش حرف های تند و تیز و جالب و البته قابل تاملی می زند. نمایش انتقادهای صریحی  به برخی از رخدادهای جامعه امروز دارد . انتقاد اصلی این نمایش به استفاده ابزاری برخی افراد و چهره ها از دفاع مقدس و شهداست كه نكته ای قابل توجه است. ما نمود عینی و بارز چنین استفاده هایی را در مراسم تشییع غواصان شهید دیدیم كه برخی از گروه های سیاسی از این مراسم معنوی و حضور پیكرهای شهدا در جهت پیشبرد شعارهای سیاسی خود استفاد كردند كه برای مردم ناراحت كننده بود. حرف نمایش «میدان مقاومت» هم از همین جنس انتقادهاست. 
محمودی افزود: نكته ای كه در نمایش شاید آزار دهنده باشد تكرار برخی مضامین است . برای مثال در نمایش بارها خاستگاه افراد و استفاده ابزاری آنها از مقدسات  تكرار می شود .متأسفانه این تكرارها به جای آنكه پیش برنده باشند بازدارنده هستند و ارتباط مخاطب را با نمایش كمتر می كنند. 
در ادامه نشست محمد جهان پا كارگردان نمایش «میدان مقاومت» اظهار داشت: در اجرای اول ما اصلا خوب ظاهر نشدیم و خوشحالم این نمایش دو اجرا داشت. در اجرای دوم اما گروه به رویه ای كه من دوست داشتم برگشت و اجرا خوب شد. ما پس از بازگشت از نمایش های منطقه ای روی بازی ها و متن خیلی كار كردیم و خیلی از صحنه هایی را كه احساس كردم تكراری است حذف كردم. 
وی افزود: به هرحال نویسنده كار شخص دیگری بود و با اینكه به من گفته بودند می توانم هرطور صلاح می دانم عمل كنم اما می دانستم تمایلی به حذف برخی از صحنه ها ندارند. 
در ادامه جلسه نشست نقد و برسی نمایش «نصف النهار مبدا» به كارگردانی سعید خیر اللهی برگزار شد. در ابتدای این گفتگو محمودی درباره مضمون تكراری این نمایش گفت: بنظرم كارگردان در این نمایش از مضامین و اسامی و كلیشه هایی استفاده كرده است كه مربوط به دهه شصت می باشد و دیگر واقعا مخاطب از فرط تكرار با چنین مضامینی ارتباط برقرار نمی كند. 
وی از سطح كیفی نمایش انتقاد كرد و گفت: درام نویسی دارای شرایط و قواعدی است كه این نمایش آنها را ندارد و حتی برای من جای تعجب است كه داوران این نمایش را برای بخش مسابقه انتخاب كرده اند. 
در ادامه، جلسه نشست نقد و برسی نمایش «اینجا خونه منه» به كارگردانی احسان جانمی برگزار شد. در ابتدا محمودی در مورد فضای این نمایش گفت: این نمایش در بخش های زیادی به فضای ابزورد نزدیك می شود و به اعتقاد من بحث بحران هویت در این نمایش حرف اصلی را می زند. 
وی افزود: در یك دهه گذشته دغدغه مهاجرت به ویژه در بین نسل جوان بسیار افزایش پیدا كرده و  این شاید بخاطر شرایط اقتصادی یا اجتماعی باشد و كلیت قصه این نمایش هم همین موضوع را عنوان می كند و بخوبی نیز در قلب داستان گسترده می شود. 
محمودی درباره ریتم تئاتر «اینجا خونه منه »گفت: ریتم نمایش بسیار تند است و انبوهی از اطلاعات در همین زمان نسبتا كم به مخاطب ارائه می شود به طوری كه می توان از این منظرنمایش را مورد تحسین قرار دارد. درواقع نویسنده  در زبان نوشتاری به نقطه ای رسیده است كه می تواند در كوتاه ترین زمان ممكنه حرف هایش را منتقل كند كه جای تشویق دارد. 
در ادامه گفتگو ،احسان جانمی كارگردان نمایش اظهار داشت: من در نمایش هایم از الگویی پیروی می كنم كه برایم مهم است . پایان نمایش های من اگر حتی با انبوهی از  تلخی در انها مواجه باشیم، امید بخش است. حتی اگر این امیدواری در واقعیت اتفاق نیفتد به شكلی آنرا در رویا و ذهنیت كاراكترهای نمایش بازتاب داده و به مخاطب منتقل می كنم.  
جانمی ادامه داد: همۀ آدم های این نمایش با بحران هویت روبرو هستند و به دورغ متوسل می شوند. فرزاد نقاش نیست، سرهنگ آدم كشته و یا شاد هم  نكشته ،الهام نیز از پدر و خواهرش پرستاری می كرده و دلش نمی خواسته كه این كار را بكند.همه آدم های نمایش با مساله مشتركی به نام دروغ روبرو هستند. 
آخرین نمایشی كه در آخرین جلسه نقد و برسی بیست و چهارمین دوره از جشنواره تئاتر سوره ماه مورد نقد قرار گرفت نمایش «هولوگرام تنهایی» به كارگردانی پاشا بدرود بود. در ابتدای نقد این نمایش محمودی از اجرای بد آن اظهار تعجب كرد و گفت: من هنوز هم بخاطر اجرای بسیار بد این گروه در تعجب به سر می برم. من اجرای این نمایش را در بیرجند دیده بودم و بسیار لذت بردم از تماشای یك كار مدرن و خوب با ایده ای پركشش و جذاب و جدید. درست است كه بارش بدموقع باران به كیفیت اثر لطمه زد اما اجرای بچه ها امروز خیلی بدون شور و حال بود و باعث تعجب من شد.
محمودی افزود: فصل شروع نمایش با بازی های بد بازیگران جوان آن همراه بود و این بازی های ناهماهنگ و بد، ریتم كلی نمایش را به شدت از بین بردند و باعث پس زدن مخاطب شدند. نمی دانم چرا اجرا و بازی ها به آن خوبی كه من در بیرجند دیده بودم در اجرای نهایی جشنواره ضعیف ظاهر شد. من به این نمایش خیلی امید بسته بودم و حتی به چند نفر تماشای آنرا توصیه كردم كه در میان نمایش به من با دیده تعجب نگاه كردند.
محمودی گفت: پیرنگ اصلی این نمایش نمایش تنهایی آدم ها در دنیای معاصر است و ایده بسیار خوبی هم برای پرورش این ایده دارد اما توجه كارگردان و نویسنده به حواشی جلب شده و تم مركزی قصه نمایش از مركزیت آن دور شد. من بارها به آقای آبرود درباره عدم كاركرد نمایش آن فرد اسیر در صندوق عقب ماشین هشدار داده بودم اما ایشان اصرار داشتند این بخش ها باقی بماند. 
در پایان این نشست آبرود نمایشنامه نویس تئاتر «هولوگرام تنهایی» گفت: بخش هایی كه آقای محمودی به آن اشاره می كنند و حضور آن شخصیت اسیر در صندوق عقب ماشین ، بنظرم به نوعی حلقه اتصال بخش های مختلف نمایش و كاراكترهای آن است. می توان به این شخصیت نگاهی نمادین داشت و این فرد رابط بین شخصیت های اصلی نمایش است.