بابایی: عدم شناخت مخاطب، معظل شعر امروز است
تاریخ ارسال : 1394/02/27
احمد بابایی، شاعر و منتقد ادبی، گفت: امروز برخی از اساتید و محافلی كه مخاطب ندارند با راه اندازی جریانهای رسانهای خاص طوری فضا میسازند كه شاعر تصور میكند خریدار دارد و مخاطبش را شناخته است.
به گزارش روابط عمومی مرکز محافل و جشنواره های حوزه هنری احمد بابایی، شاعر و منتقد، در آستانه برگزاری سیزدهمین جشنواره شعر و داستان جوان سوره ، با اشاره به پیشرفتهای شعر جوان گفت: به طور كلی شعر امروز در مقایسه با سال های دورتر و دهههای پیش، پیشرفت چشمگیری داشته است که این مسئله نباید از نظر منصفان دور بماند و بدان تأکید نکنند.
وی در ادامه به بررسی آسیبهایی كه متوجه شعر جوان است، پرداخت و تصریح كرد: یك آسیب بسیار ناپیدا و پنهان دامن شعر امروز را آلوده كرده كه متأسفانه هیچ توجهی هم بدان نمیشود. همان آسیبی كه موجب شده است وضعیت عمومی شعر امروز با همه پیشرفتها شكننده باشد. كه این شكنندگی اگر امروز هم به نظر نیاید در آینده دیده می شود.
بابایی در خصوص توجه شاعر به مخاطب گفت: شاعر و هر هنرمندی در حین خلق اثر خواه ناخواه به یك مخاطب توجه میكند. میشود این مخاطبین را در سه دسته تقسیم بندی كرد.
وی خاطرنشان كرد: یك دسته ازمخاطبان عموم مردم هستند. یك شاعری هست كه وقتی شعر میگوید به عموم مردم توجه میكند. یكی دیگر اما برای مخاطب خاص، یعنی گروهی از مردم به معنای نخبگان و یا اهالی فكری خاص دوست دارد شعر بسراید. یك عده از شعرا هم هستند كه به مخاطب بیرونی توجهی ندارند و خودشان را مخاطب شعرشان میدانند. همان عده كه میشود آنها را در زمره طرف داران هنر برای هنر جا داد.
این شاعر در ادامه افزود: وقتی به مخاطب توجه میشود خواه ناخواه دو سؤال در ذهن پیش میآید: اینكه شاعر چه میگوید و آن چیزی كه میخواهد بیان كند را چگونه میگوید؟ این دو سوال میتواند عمق توجه به گروههای مخاطب را در نظر شاعر نشان دهد.
احمد بابایی درپاسخ به این دو سؤال عنوان کرد: وقتی شاعر به یك گروه خاص شعر میگوید در حقیقت درباره هم فكران خودش و از دغدغههای مشتركشان صحبت میكند. این لزوماً به این معنا نیست كه این دغدغهها میتواند به دیگران هم سرایت كرده باشد. چنین شعری سرودن شاید دردسرهای كمتری برای شاعر داشته باشد. چون از یك دغدغه معلوم برای هم فكرانش صحبت میكند. ادبیات و طرز بیان و جوانب امر به هر حال برای مخاطب تا حدی روشن است.
وی در ادامه به مخاطب عموم اشاره كرده و گفت: اما عده ای از شاعران میخواهند برای عموم مردم شعر بگویند؛ این در حالی است كه راضی كردن همه اقشار مردم عملا امكان پذیر نیست. بنابراین شعرایی كه میخواهند از گروههای مختلف جامعه مخاطب داشته باشند دقیقاً مخاطب خود را شناسایی نكردهاند. در این حال شعر میسرایند و عدهای راضی و بسیاری ناراضی میشوند. همین مسئله موجب میشود كه شاعر دست به نوع آوریهایی مثلا در قالب و فرم و... بزند. در صورتی كه او مخاطب خود را نشناخته است.
این منتقد ادبی در خاتمه گفت: بنابراین به نظر میرسد شعرایی كه میخواهند برای عموم مردم شعر بگویند به موضوعها و دغدغههای فطری بشر توجه كنند تا مخاطب بتواند با آنها ارتباط برقرار كند.
.