سعیده عبدالهی: نمایشهای مناسبتی مردم را با تئاتر آشتی میدهد
تاریخ ارسال : 1391/07/17
تئاتر در ایلام به درستی پایه ریزی نشده است. در حال حاضر تئاتر مناسبتی با وجود همه تاثیرات منفی تنها راهی است که میتواند مردم را به سالن های نمایش بکشاند. مردم با تئاتر بیگانه هستند و برخلاف بسیاری از نظرات کارشناسان، نمایشهای مناسبتی مردم را با تئاتر آشتی میدهد.
سعیده عبدالهی از جمله هنرمندان واحد نمایش حوزه هنری ایلام است که با وجود سن و سال کم، در این عرصه باتجربه محسوب میشود. وی علاوه بر بازیگری، منشیصحنه و طراح لباس بسیاری از نمایشها از جمله: شکوفههای تلخ بلوط، رادیکال زندگی، پل، ضجه در باد، همیشه ماندگار، بوتیک رنگارنگ، سبدی پر از ماه گمشده و... بوده است. عبدالهی برای نمایش رادیکال زندگی جایزه بهترین طراحی لباس و بهترین بازیگری را از جشنواره بینالمللی تئاتر معلولین کسب کرد. علاوه بر این افتخارات میتوان به حضورش در گروه قطبالدین صادقی در نمایش "سبدی پر از ماه گمشده" اشاره کرد که علاوه بر بازی در این نمایش، منشی صحنه و طراح لباس آن نیز بوده است. کسب جایزه بهترین طراحی لباس از جشنواره بینالمللی فجر در سال گذشته برای نمایش «یک تن بال پروانه» مهمترین موفقیت وی به حساب میآید.
وی درباره چگونگی کسب جایزه اول جشنواره فجر به خبرنگار صحنه گفت: اعتقاد دارم که انسان بدون تلاش نمیتواند چیزی را به دست آورد. جایزه فجر در خیال من هم نمیگنجید، اما کار شبانه روزی در این مسیر طولانی، آرزو را به واقعیت تبدیل کرد.
عبدالهی در مورد بازتاب های این اتفاق اظهار داشت: از جانب اهالی نمایش یک افتخار برای تئاتر ایلام تلقی میشد، اما هیچگاه این رخداد رسانهای نشد. قرار شد که صدا و سیما مصاحبهای بگیرد و من هم با شرط اینکه برخی از مشکلات تئاتر استان را در مصاحبه بازگو کنم حاضر به گفتوگو شدم. اما این شرط از طرف آنها پذیرفته نشد. در مجموع نمیتوان گفت که این اتفاق بازتاب خاصی داشته است، چون که مدیران فرهنگی حتی حاضر به گفتن یک تبریک زبانی هم نشدند.
وی در پاسخ به این سوال که چه اتفاقی و یا چه کسانی در این موفقیت سهیم بودهاند؟ تصریح کرد: شرایط زندگیام یکی از دلایل موفقیتهایم بوده است. من در خانوادهای پرجمعیت زندگی میکنم و طبیعی است که امکانات و ابزارهای لازم برای رشد استعداد در این گونه خانوادهها وجود ندارد. از این رو خدا را شاکرم که به خودم و خلاقیتم تکیه کردم تا به این مرحله رسیدم. این را نیز باید اضافه کرد که حضور قطبالدین صادقی در ایلام در روند پیشرفتم موثر بود. در نمایش "سبدی پر از ماه گمشده" به او پیشنهاد دادم که طراحی لباس را به عهده من بگذارد. او هم اعتماد کرد و با این حسن ظن روحیه مضاعفی به من داد. کلاسهای آموزشی دکتر صادقی برای همه اهالی نمایش از جمله من مثمرثمر بود. آقای سعید خیرالهی کارگردان "یک تن بال پروانه" هم قطعا در این مدت یاریگر خوبی بود.
عبدالهی به وضعیت روند اجرای عمومی در ایلام اشاره کرد و گفت: تئاتر در ایلام به درستی پایه ریزی نشده است. در حال حاضر تئاتر مناسبتی با وجود همه تاثیرات منفی تنها راهی است که میتواند مردم را به سالن های نمایش بکشاند. مردم با تئاتر بیگانه هستند و برخلاف بسیاری از نظرات کارشناسان، نمایشهای مناسبتی مردم را با تئاتر آشتی میدهد. تئاتر بدون تماشاچی معنا ندارد و اگر در قالب جشنوارهای حرکت کنیم، این عرصه در حد جشنواره و جایزه خواهد ماند.
وی با اشاره به اینکه جای تعلم و یادگیری در تئاتر ایلام خالیست اضافه کرد: اگر از اساتید بزرگمان تئاتر را یاد بگیریم پدیدهای به نام معنویت و اخلاق در این جرگه برجسته میشود. همین امر باعث میشود تا نمایش در میان دیگر رشتههای هنری شخصیت بزرگی پیدا کند و این امر غایت همین عرصه است. بیشتر مشکلات به خود تئاتریها باز میگردد نه مدیریت فرهنگی.
عبدالهی در پاسخ به این سوال که تجربهتان در نقاشی و طراحی چقدر به شما در تئاتر کمک کردهاند و آیا با هم تناسبی دارند؟ عنوان کرد: در حقیقت همه این رشتهها با هم ارتباط دارند. برای طراحی، ابتدا طرح را بر کاغذ پیاده میکنم و بعد رنگآمیزی میشود و در نهایت هم به مرحله دوخت میرسد. طبیعی است در این پروسه نقاشی، نقش مهمی را ایفا میکند. به نظرم در تئاتر طراحان باید نقاش باشند، چون این دو هنر پیوستگی خاصی با هم دارند. برخی از تئاتریها به دنبال یک سری مکاتب هستند که دغدغه جامعه ما نیست، بنابراین طراحی لباس در تئاتر استان از این نظر میتواند مهم باشد که متنهای نمایشی به سمت تئاترهای سنتی برود. طبیعی است که طراحی در کارهایی چون پست مدرن و... دشوارتر است. اتفاقا در موضوعات سنتی و بومی، لباس و صحنه یک اثر میتواند معرف خوبی برای یک استان یا یک اجتماع باشد و معتقدم که خلاقیت در این ژانر آسانتر مینماید. به همین خاطر است که این روزها کمتر کار میکنم و گزیده کاری را ترجیح میدهم.
عبدالهی دربارهی هدف خود از حضور در عرصهی هنرهای نمایشی گفت: به نظرم بسیاری از مسائل و دغدغههای امروز بشر را نمیتوان به سادگی و با تکلم بیان کرد. تئاتر جایی است برای بیان این مسائل. با زبان تئاتر میتوان همه مشکلات و درگیریهای انسان معاصر را به مخاطب انتقال داد.