شفیعی: پیروی از درک مخاطب وجه متمایز ادبیات کودک است

تاریخ ارسال : 1394/02/28

كمال شفیعی، شاعر كودك و نوجوان، گفت: وجه تمایز ادبیات كودك نسبت به ادبیات بزرگسال این است كه نویسنده كودك و نوجوان، خود را موظف به پیروی از درك و دریافت مخاطبش می داند در حالی كه در ادبیات بزرگ سال چنین تعهدی وجود ندارد.

به گزارش روابط عمومی مرکز محافل و جشنواره های حوزه هنری، كارگاه ادبیات كودك و نوجوان سیزدهمین جشنواره شعر و داستان جوان سوره از ساعت 11 صبح امروز 28 اردیبهشت ماه با حضور كمال شفیعی و بابك نیك طلب از شاعران و نویسندگان كودك و نوجوان در سالن سعدی حوزه هنری استان قزوین آغاز به كار كرد.

بابك نیك طلب در آغاز این نشست گفت: آنچه ادبیات كودك و نوجوان را از ادبیات بزرگ سال متمایز می كند، توجه ویژه به مخاطب است. وجه تمایز ادبیات كودك نسبت به ادبیات بزرگسال این است كه نویسنده كودك و نوجوان، خود را موظف به پیروی از درك و دریافت مخاطبش می داند در حالی كه در ادبیات بزرگ سال چنین تعهدی وجود ندارد.

وی ادامه داد: در ادبیات بزرگ سال، نویسنده مسئول فهم مخاطب از اثرش نیست بلكه می تواند اثرش را برای خودش بنویسد و مخاطب هم با توجه به تجربیات خود، اثر را درك می كند؛ اما در ادبیات كودك و نوجوان، زبان و بیان و آرایه های ادبی باید منطبق با فهم مخاطب باشد.

كمال شفیعی، شاعر كودك و نوجوان نیز در این كارگاه اظهار كرد: نویسنده یا شاعر كودك و نوجوان از آغاز باید تكلیف خود را با كاری كه می خواهد انجام بدهد، مشخص كند. این نویسنده یا شاعر باید از خود بپرسد «چرا مینویسم؟» با توجه به پاسخی كه نویسنده یا شاعر به این پرسش می دهد، تكلیفش با مخاطبش روشن می شود.

وی ادامه داد: اگر هدف شخص از نویسندگی شهرت باشد، اقتضائات خاص خود را دارد ولی اگر بخواهد برای كسب لذت و ارضای عاطفی خود بنویسد، باز هم شرایط ویژه خود را خواهد داشت.

شفیعی با بیان این كه نویسندگی برای كودك و نوجوان باید تخصصی تر پیش برود، اظهار كرد: ریز شدن و تخصصی شدن در موضوعات باعث عمیق تر شدن آثار می شود. ما در حوزه قلم نیازمندیم به شیوه تخصصی و عمیق به مسائل مختلف وارد شویم و آن ها را برای مخاطب كودك و نوجوان بیان كنیم.

وی در پایان به ارتباط میان زبان و اندیشه اشاره كرد و گفت: اساساً سخن گفتن یا نوشتن همان اندیشیدن است و حتی می توان گفت سخن، مقدم بر اندیشه است.  با رویكرد دینی، می توان اظهار كرد انسان از زمانی كه به سخن و از این طریق به اندیشه توجه پیدا كرد، تبدیل به اشرف مخلوقات شد. ما در انجیل یوحنا می خوانیم كه «در آغاز كلمه بود و كلمه خدا بود». انسان فقط به واسطه زبان است كه انسان است و تا زمانی كه زبان به شكل فزاینده ای زایش دارد، می توان گفت انسان رو به تعالی است.