نگاهی به نمایش خیابانی «مشاور» : واگویه ای از مشکلات خانواده ها
تاریخ ارسال : 1391/03/16
نمایش خیا
بانی «مشاور » به کارگردانی آرش غلامی مشکلات خانوده های امروز را واگویه می کند که تیرهای این معضلات و اختلافات دامن گیر فرزندان خانواده می شود. علیرضا یزدانی، افشین بیاناتی، هاله حیرت نگار بازیگرانی بودند که در نمایش به ایفای نقش می پرداختند این نمایش نقدی بر روابط خانواده های امروز دارد و از سوء تفاهم های به وجود آمده میان زن و شوهر می گوید و همچنین در آخر این عدم درک متقابل و رابطه نادرست به فرزندان خانواده لطمه وارد می کند و مهم ترین آسیب شامل حال فرزندان خانواده می شود.
این نمایش در ابتدا از تکنیک فاصله گذاری استفاده کرد اصولی که در تمامی نمایش های خیابانی باید به شکل تمام و کمال و پر رنگ رعایت شود و ذهن مخاطب را درگیر خود کند و طوری با مخاطب ارتباط بگیرد که مخاطب کاملا با نمایش همراه شود و با مشکلات نمایش همزاد پنداری کند و این دغدغه ها را بخشی از جامعه خود و ضعف های آن بداند در واقع این فاصله گذاری که برای اولین بار «برتولت برشت » از آن سخن گفت موجب تاثیرگذاری بیشتر روی ذهن مخاطب می شود و فضایی را ایجاد می کند که مخاطب تبدیل به یکی از بازیگران نمایش شود و خود و افکار خود را بیان و ابراز کند و مورد واکنش اطرافیان قرار بگیرد.
فاصله گذاری در ابتدای نمایش رها شد و انگار مخاطب فراموش شد و بازیگران نمایش خود را ادامه دادند گاهی اوقات احساس می شود که استفاده از این تکنیک در میان هنرمندان تنها برای این است که فاصله گذاری تنها به یک اصل و عرف در تئاتر تبدیل شده و بایدا شارها ی به آن در نمایش خود کنند و هنوز برای کارگردان ها تبدیل به یک دغدغه نشده است که بیشتر به آن بپردازند و مخاطب را از این حالت خاموش و شنونده صرف در بیاورند.
نمایش «مشاور » نمایشی از آخر به اول بود در واقع اختلافات زن و شوهر در ابتدای نمایش به تصویر کشیده شد و با ورود شخصیتی که در ابتدا همه فکر می کردند وجدان مرد خانواده است این اختلافات به چالش کشیده شد و فلش بک هایی به زندگی گذشته این زوج زده شد که دلیل و ریشه این اختلافات بررسی شد و وجدان مرد لطمه هایی که این اختلافات به فرزندشان زده است را به آن گوشزد کرد در آخر معلوم شد وجدان مرد پزشک روانشناسی بوده است که از طرف همسر مرد به خانواده آنها وارد شده است.
غلامي: تئاتر هنر مظلومی است
آرش غلامی کارگردان نمایش درباره انتخاب متن گفت: طرح نمایش من را جذب کرد و در واقع « مشاور» نخستین کار نویسنده نمایش بود و با توجه به اینکه موضوع خوبی را انتخاب کرده بود می خواستم این کار و نویسنده آن دیده شود. این نمایش زنگ خط را برای جامعه ما به صدا در می آورد که روابط بین خانواده ها با مشکلات جدی روبرور شده است که فرزندان خانواده بیشترین آسیب را از این مشکلات می بینند.
غلامی درباره دغدغه اجرای این نمایش افزود: من هم چنان به تئاتر بی چیز در تئاتر خیابانی اعتقاد دارم و می خواهم بگویم تئاتر خیابانی ویژگی های تئاتر صحنه ای را ندارد ولی متاسفانه تئاتر های خیابانی ما تبدیل به تئاتر صحنه ای شده است که در محوطه باز اجرا می شود و تعدادی از هنرمندان هیچ تفاوتی بین کار صحنه ای و خیابانی قائل نمی شوند.
وی درباره بی مهری هایی که به تئاتر خیابانی می شود توضیح داد: تئاتر هنر مظلومی است ولی از بین انواع مختلف آن تئاتر خیابانی بی صاحب ترین نوع تئاتر است هنرمندان خیابانی تنها یک انجمن دارند که هیچ اتفاقی در آن رخ نمی دهد و ایده های نو در آن وجود ندارد باید مسئولین برای ما هنرمندان مشخص کنند که از تئاتر خیابانی چه می خواهند و ما همان رویه را پیش بگیریم.
تاريخ درج خبر: 16/ 3/ 91