فاضل نظری: نباید در جشنواره كار ویترینی ارائه شود

تاریخ ارسال : 1392/05/23

فاضل نظری با اشاره به اینكه برخی از آثار در جشنواره ویترینی است افزود:چند سال پیش هم رهبر انقلاب توصیه كردندكه دست از كار ویترینی بردارید. آن چیزی كه در ویترین رفتارهای فرهنگی می بینیم باید در خود فروشگاه فرهنگی این كشور هم ببینیم.
به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، در آستانه برگزاری یازدهمین جشنواره شعر و داستان جوان سوره، گفتگوی اختصاصی خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری را با فاضل نظری شاعر كتاب" ضد" می خوانیم:
 
نظر شما در خصوص برگزاری جشنواره ها چیست؟ آیا موضوعی بودن جشنواره، كیفیت و كمیت آن را پایین نمی آورد و از ماندگاری آن اثر كم نمی كند؟
ماندگاری را تاریخ مشخص می كند. منظور من از تاریخ یك هزاره نیست بلكه گاهی یك ماه  و یك هفته كافی است برای اینكه ببینیم یك شعر چقدر جدی است. معمولا چند سالی كه از عمر یك شعر بگذرد، خود شاعر هم می فهمد شعری را كه سروده چه جایگاهی دارد.  اگر هدفی غیر از شعر در میان بوده و صرفا خلق یك اثر مناسبتی بوده و تنها زدن حرف خود نبوده است ، آن شعر محكوم به فراموشی شده است. اگر كسی شعر می گوید و باور و اعتقادش نیز هست پس این جشنواره ها انگیزه گفتن این شعر را برایش ایجاد می كنند و این خوب است. تعیین هدف بر اساس باور كار درست تری است. خیلی از كارگردانان فیلمی می سازند و به آن باور هم ندارند. به عنوان مثال اگر هنرپیشه نقش حمزه در فیلم محمد رسول الله ،  اعتقاد به دین اسلام هم داشت شاید  بهتر می شد؛اما اگر خوب بازی می كند چه اشكالی دارد.

برگزاری چنین جشنواره هایی تا چه حد مفید است؟
متاسفانه جشنواره ها  به هم شبیه شده اند. باید تعداد جشنواره ها را كم كرد . اینكه جشنواره ای برگزار شود و یك عده شعری بخوانند هدف می شود. جشنواره وسیله ای است برای اینكه اتفاق خوبی بیفتد حالا اگر این اتفاق از ذهن برگزاركنندگان دور و فراموش شود به اصل جشنواره  آسیب می رساند.

در مورد كیفیت آثار چه نظری دارید؟
 موفقیت در جشنواره معیار نیست چون با خواندن بعضی از كتاب ها اصلا لذت نبردم. خیلی از افراد به جشنواره معرفی می شوند و در این میان ممكن است كه كارهای ضعیف هم در جشنواره برگزیده شوند. این گونه برگزار كردن جشنواره ها از سوی مسئولان ما اشتباه و آسیب بزرگی بوده است. به عنوان مثال در ابتدا برای چاپ گزیده شعر به فرض 10 شعرمنتشر می شد وبعد به  دویست شعر هم رسیدپس در این تعداد زیاد سره و ناسره با هم آمیخته می شوند لذا برای مخاطبی هم كه قرار است دویست اثر منتخب را بخواند دشوار است و نمی تواند به نظر شما اعتماد كند؛ چون با كارهای ضعیف هم مواجه می شود بنابراین كل كار زیر سوال می رود. جشنواره ها هم این طور هستند اگر تنها دو یا سه جشنواره معتبر وجود داشته باشد ، افراد  برای رسیدن به آن تلاش بیشتری می كنند.  مثلا در دنیا این همه جوایز مختلف برگزار می شود اما بردن اسكار چیز دیگری است زیرا وارد شدن به آن دشوار است . با افزایش سطح جایزه نیزاعتبار یك جشنواره بالا نمی رود زیرا شركت كنندگان همینكه در  جشنواره ای كه به رسمیت شناخته شده باشد، حضور یابند، احساس موفقیت می كنند.یعنی شاعرانی كه دنبال لذت موفقیت و موهبت شناخته شدن هستند صرفا دنبال بعد مادی نمی گردند.گاهی مسئولان فرهنگی ما از طریق همین جشنواره ها دست به قتل فرهنگی یا هنری استعدادها زدند.

یعنی برگزیده شدن در جشنواره دلیل بر ارائه كار خوب نیست؟
این مساله آسیب شناسی نشده است و بعضا كار ویترینی است. چند سال پیش هم رهبر انقلاب توصیه كردندكه دست از كار ویترینی بردارید.  آن چیزی كه در ویترین رفتارهای  فرهنگی می بینیم باید در خود فروشگاه فرهنگی این كشور هم ببینیم. اما اگر دیده نشود، باید از مسئولا ن فرهنگی پرسیده شود كه  چرا در ویترین این همه اتفاقات خوب می افتد اما در پس ماجرا حقیقت چیز دیگری است. گذشته پر شكوه و افتخارات فرهنگی زمانی معنا دارد كه در امروز تجلی آن را ببینیم.