محمد مهدی رسولی: شخصیتپردازی را در ادبیات انقلاب نادیده گرفتیم
تاریخ ارسال : 1394/09/04
محمدمهدیرسولی، گفت: تصور ما از ادبیات انقلاب این است كه اتفاقات بزرگ را باید نشان دهیم در حالیکه از بعد اصلی شخصیت پردازی و فضاسازی غافل ماندیم.
به گزارش روابط عمومی مرکز محافل و جشنواره های حوزه هنری، محمد مهدی رسولی از نویسندگان کشور با تأكید بر لزوم تفكیك مستندنگاری، خاطره نگاری و رمان نویسی گفت: كار مستندنگاری حتماً باید از یک خاستگاه واقعی و مشاهده بهره مند باشد . رمان نویسی و مستندنگاری دو مقوله جدا هستند كه هركدام باید كاربرد خود را داشته باشند.
رسولی افزود: الان این مرزبندی ها رعایت نمی شود و به نوعی مستندنگاری جای رمان نشسته است. در مستندنگاری خارج از بحث زبان و نثر، حضور نویسنده منتفی است اما در داستان حضور نویسنده حائز اهمیت است. در مستندنگاری حتماً باید بر اساس اتفاقاتی كه می افتد، حركت كرد در حالیکه اتفاقاتی در داستان می تواند واقع شود که خیلی عینیتی در عالم واقعی ندارند.
رسولی عنوان كرد: اگر مستند به جای داستان بنشیند، مخاطب احساس می كند عنصر تخیل، وجود خارجی ندارد و معطوف به همین خاطره نگاری ها می شود اما باید هركدام ویژگی های خود را داشته باشند.
وی یادآور شد: الان ناشران، مستندنگاری های انقلاب را تحت عنوان داستان به مخاطب عرضه میكنند و ثبت مستند در حال تبدیل شدن به یك كار تخیلی شده است و این اختلاط مرز اتفاق خوشایندی نیست.
رسولی در پاسخ به این پرسش كه از چه مسئله ای در ادبیات انقلاب غافل شدیم، گفت: تصور ما از ادبیات انقلاب این است كه اتفاقات بزرگ را باید نشان دهیم اما از بعد اصلی شخصیت پردازی و فضاسازی غافل ماندیم. بیشترین غفلت نویسندگان انقلاب مربوط به دور شدن از اتفاقات عادی آن زمان است.
این نویسنده خاطرنشان كرد: گاهی به كار بردن عنصر خیال با خاطره برای جذب مخاطب، وضعیت آشفته ای در داستان نویسی به وجود می آورد. فضای خاطره خیلی تخت و معمولی است و اتفاقات می تواند در فضای آرام و حتی بدون كشمكش باشد اما نسبت خاطره با فاصله گذاری تاریخی كه ایجاد شده، یك موقعیت دراماتیك خلق می كند و این ارزشمند است.
رسولی درباره اینكه چطور نویسندگان انقلابی باید به سمت پرهیز از كلیشه قدم بردارند، گفت: جهان آدمی، خیلی وسیع تر از خیال انتخابگر نویسنده است و اگر ما به سمت موقعیت های انسانی و شخصیت پردازی برویم، هنوز جذابیت دارد. اتفاقی كه اساس آن حادثه و موقعیت باشد در مخاطب تأثیر سریع می گذارد اما این تأثیر ماندگار نیست و با عنصر شخصیت قصه پركشش تر و جذاب تر میشود.
وی در پایان درباره جشنواره داستان انقلاب گفت: هر كاری كه در مسیر انقلاب باشد، خیلی خوب است اما این جشنواره ها نباید سمت و سوی شخصی پیدا كند؛ یعنی فكری مسلط در میان آن ها حكمرانی كند بلکه باید اجازه دهیم مسیر طبیعی خود را طی كند.