علی آبان، پژوهشگر و شاعر: اشعار اعتراضی سید حسن حسینی به مثابه اعتراض دلسوزانه فرزندی به خانواده اش بود

تاریخ ارسال : 1391/07/12

علی آبان گفت: شاعرانی مثل سیدحسن حسینی که به انقلاب و ارزش های آن وفادار بودند، اگر اعتراضی سر دادند اعتراض به آنهایی بود که به صورت نامحرم وارد انقلاب شدند؛ همانند شکوه یک فرزند نسبت به خانواده و فضای کلی جامعه اش.
به گزارش روابط عمومی دومین جشنواره شعر انقلاب، آبان با بیان اینکه شعری که در متن و بطن انقلاب اسلامی شکل گرفته از نظر سبک شناسی تاریخ 30 ساله را در بر می گیرد، گفت: خاصیت هر انقلابی است که شعرها و آثار ادبی ، سیاسی و فرهنگی  تولید شده در آن دوران به تبع واکنش ها و خصایص و مولفه های انقلاب تغییر می کند. باید بپذیریم که به وقوع پیوستن هر انقلابی تغییراتی در نگاه و رویکردهای بخش های مختلف جامعه ایجاد می کند.
وی در خصوص این تغییرات افزود: این تغییرات در ابتدا ممکن است حالتی تهاجمی داشته و به مرور زمان در دهه بعد حالت ایستایی و آرام تر می گیرد که حالت دفاعیه محسوب می شود و بعد از این مرحله، هر بیان هنری حالت عادی خود را پی می گیرد و یا دچار اغتشاش می شود.
این استاد دانشگاه در ادامه با اشاره به افرادی مثل سیدحسن حسینی که از چهره های معروف شعر انقلاب است، گفت: افردای چون مرحوم سیدحسن حسینی در ابتدای انقلاب در حمایت و وفاداری به سنت ها، ارزش ها و باورهای انقلاب شعر می گوید. در ادامه نسبت به ضد ارزش ها دید اعتراضی می یابد. همانطور که امام (ره) فرمود «نگذارید انقلاب به دست نامحرمان بیفتد.» شاعرانی مثل سیدحسن حسینی که به انقلاب و ارزش های آن وفادار بودند، اگر اعتراضی سر دادند اعتراض به آنهایی بود که به صورت نامحرم وارد انقلاب شدند.
آبان(شفایی) در توضیح مولفه های شعر دهه اول با دهه دوم گفت: یکی از مولفه های اصلی دهه اول نوعی وفاداری به آرمان ها و واقعیت های موجود در حکومت انقلابی است. اما در دهه دوم و دهه سوم نوعی اعتراض یا نوعی شکوه یک فرزند نسبت به خانواده و فضای کلی جامعه است. دهه دوم انقلاب نسبت به دهه اول از نظر ادبی فن بیان، ساختار، فرم و حتی تخیل و تشبیه سازی قوی تر است و همچنان که جلوتر می آییم شعر دهه سوم قوی تر از دهه دوم می شود.
وی به برشمردن دلالیل تفاوت اشعار دهه اول و دهه های بعدی انقلاب پرداخت و گفت:  علت این است که جامعه در اوایل انقلاب درگیر 8 سال دفاع مقدس و پس لرزه های جنگ بوده و شاعران می خواستند منتقل کننده حرف ها و آرمان های جنگ و انقلاب باشند؛ برای بیان کردن این حرف ها مسلما شاعر به بیان شعار هم روی می آورد. برخی از شعر های سلمان هراتی و قیصر امین پور از مقوله هنری خارج می شود. شعارزدگی و صریح گویی، اطناب و تفصیل های بی مورد رفته رفته جای خود را به ایجاز و پختگی کلام می دهد و تصویرهای شاعرانه تر و زبان چند پهلو تر ایجاد می شود؛ شعر به تعریف خود که به قول بزرگان "شعر یعنی زبان استعاره" نزدیک می شود.
نویسنده کتاب " قرار ما روی پل ورسک" در خصوص شعر زنان انقلاب گفت: پیشکسوتانی مثل طاهره صفارزاده و سیمین دخت وحیدی و سپیده کاشانی از چهره های شاخص تر این دروه اند . شاعران زن اول انقلاب نیز نسبت به دهه سوم کاملا متفاوتند به دو علت اصلی؛ یک شاعران زن دهه اول انقلاب دید کلاسیک نگری و کهن گرایی و بیان شعر آرکائیک داشتند، اما زبان شعر زنان امروز بیشتر زبانی متفاوت و متاثر از شعر سپید امروز دنیاست.
گفتنی است این جشنواره در بخش های شعر آزاد ، شعر سنتی، شعر کودک و نوجوان، مجموعه اثر و تک اثر همچنین پژوهش (بررسی شعر انقلاب اسلامی) بدون محدودیت سنی ،22 آبان ماه سال جاری برگزار خواهد شد.