نقش اعضای خانواده به درستی در انیمیشن ها تعریف نشده است

تاریخ ارسال : 1393/07/07

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، در نشست پژوهشی نسبت انیمیشن و خانواده كه در قالب چهارمین دوره جشنواره عصر سوره در حوزه هنری برگزار شد، شروین فضلعلی زاده نویسنده با بیان این كه متاسفانه انیمیشن را هنوز در ایران با عنوان كارتون می شناسند، اظهار كرد: كارتون بخش فانتزی، كوتاه مدت و سرگرم كننده از مجموعه انیمیشن است. وقتی به انیمیشن در سینمای بین الملل توجه می كنیم می بینیم اغلب آثار، موضوع خانواده را مدنظر دارند چرا كه آثارشان خانواده را به سینما جذب می كند و از بنیان خانواده درآمد كسب می كنند.
هنرمندان و مسئولان كشورمان به انیمیشن نگاه اقتصادی ندارند
وی ادامه داد: متاسفانه هنرمندان و مسئولان كشورمان به انیمیشن نگاه اقتصادی ندارند. حتی برخی افراد بزرگسال جامعه نیز در خانواده احساس می كنند نباید در كنار كودكانشان انیمیشن ببینند و دافعه دارند. در حالی كه انیمیشن برای كودكان و بزرگسالان است. البته كودكان و خانواده ها توانستند با شكرستان ارتباط برقرار كنند. اما شكرستان در یك مقطع كوتاه مدت تولید شد و این دست آثار تولید نشدند.
موفقیت های بزرگ را رها می كنیم
سلما محسنی اردهالی، نویسنده و نمایشنامه نویس كودك و نوجوان و كارگردان تئاتر، نیز ضمن پیشنهاد این كه انیمیشن سینمایی از مجموعه شكرستان ساخته شود، گفت: متاسفانه ما موفقیت ها را رها می كنیم و به سادگی از كنارشان می گذریم. در هیچ كشوری این گونه از كنار موفقیت ها نمی گذرند.

فضلعلی زاده نیز در این باره گفت: متاسفانه مدیران فرهنگی اغلب به موفقیتی كه دست پیدا می كنند به عنوان یك نكته مثبت در كارنامه كاریشان نگاه می كنند و دیگر به سراغ موفقیت های بیشتر نمی روند.

اعظم ده صوفیانی نویسنده نیز با بیان این كه آثارمان را با بازده كوتاه مدت تولید می كنیم، گفت: متاسفانه تصمیمات بلندمدت نمی گیریم و به طور مثال برنامه ای نمی ریزیم كه آثارمان را برای 10 سال آینده پی ریزی كنیم.
وی همچنین با اشاره به این كه حضور یكی از بزرگسالان خانواده در كنار كودكان برای تماشای انیمیشن نیاز است، گفت: درك بچه ها با درك بزرگسالان از انیمیشن متفاوت است. پدر و مادرها امروزه دغدغه های بسیاری دارند اما خوب است لحظاتی از پخش یك انیمیشن را با كودك بگذرانند و در كنار او به تماشا بنشینند.
صوفیانی در بخش دیگری از سخنانش شبكه پویا را نسخه داخلی شبكه های پخش كارتون ماهواره ای دانست و عنوان كرد: ما چه زمانی به كودكانمان آموزش داده ایم كه انیمیشن چگونه ساخته می شود؟ زمانی كه كودك بودیم اطلاعاتی از چگونگی تولید انیمیشن داشتیم اما بچه های امروز این اطلاعات را ندارند و شبكه پویا می تواند در تولیداتش چنین فضاهایی را نشان دهد.
نقش اعضای خانواده به درستی در انیمیشن ها تعریف نشده است
فضلعلی زاده با اشاره به این كه در خیلی از آثاری كه در شبكه پویا وجود دارد نقش خانواده پر رنگ نیست، اظهار كرد: در بهترین حالت یك پدربزرگ عاقل در خانواده بود كه به بچه ها می گفت چه كار كنند. متاسفانه نقش اعضای خانواده به درستی در انیمیشن ها تعریف نشده است، پدر همیشه بیرون از خانه و مادر در آشپزخانه است و همسایه ها هم همیشه انسان های عجیب و غیرقابل اعتمادی هستند و اعضای واقعی یك خانواده نمی توانند با این گونه انیمیشن ها ارتباط برقرار كنند.
آمریكایی ها انیمیشن را برای خانواده های خود می سازند
این كارشناس خاطرنشان كرد: هدفمان در خیلی از تولیدات انیمیشن خانواده نیست و در عین حال محدودیت ها هم برای تولید اثر زیاد است. آمریكایی ها انیمیشن را برای خانواده های خود می سازند و ما نباید انتظار داشته باشیم ارزش های مد نظر كشورمان را در آثارشان ارائه كنند.
مادر انیمیشن های ایرانی در آشپزخانه است
وی افزود: انیمیشن های شرقی كه در دوره ای از تلویزیون كشورمان پخش می شد وجه اشتراكی كه دارند این است كه شخصیت اصلی اغلب این آثار به دنبال مادرش است و انیمیشن ساز می خواهد بگوید مادر ارزش است و باید به دنبال خانواده بود. اما در انیمیشن های ایرانی مادر همیشه در آشپزخانه است و هیچ كار دیگری هم ندارد و به محل كار نمی رود و به طور مثال خانم معلم در انیمیشن ایرانی مادر هیچ كس نیست و تنها خانم معلم است. البته شكرستان در این زمینه ساختارشكنی كرد، یك نفر را نگذاشت كه توصیه كند و مخاطب را غافلگیر كرد.

محسنی اردهالی نیز با تاكید بر این كه موضوعات محدودی برای انیمیشن سازان وجود دارد، گفت: بودجه ای كه وجود دارد صرف این می شود كه قصه های قدیمی، افسانه ها و مشاهیر ایرانی مطرح شوند و فرصت تولید قصه هایی كه با انیمیشن می شود آن ها را بهتر و جذاب تر  نشان داد و تخیل كودك را به كار می گیرند، نمی شود. چرا كه روی قسمت دیگری سرمایه گذاری شده است.
این كارگردان تئاتر اظهار داشت: انیمیشن «دلیر» نمونه خوبی برای نشان دادن اهمیت خانواده است. قصه در فضایی قدیمی روایت می شود اما روابط آدم های آن امروزی است. ما در انیمیشن هایمان باید به نكات ظریف تر توجه كنیم. شاید شكرستان یكی از نقاط قوتش این است كه در یك بی زمانی و بی مكانی روایت می شود و فكر می كنیم كه خیلی قدیم است در حالی كه روابط شخصیت ها در انیمیشن امروزی است و ما آن ها را درك می كنیم.

ده صوفیانی نیز گفت: بیشتر از آن كه تلاش كنیم خلاء انیمیشن هایمان را در موضوع خانواده و ... ببینیم، متاسفانه انیمیشن هایی كه بازار را در دست دارند تخریب می كنیم. به سراغ نشانه شناسی های عجیب می رویم در حالی كه چنین نشانه هایی عموما در انیمیشن های خارجی وجود ندارد. بیشتر هزینه می كنیم آثار آن ها را تخریب كنیم در حالی كه می توانیم به انیمیشن های جایگزین برای خانواده های ایرانی بپردازیم.