جشنواره شعر و داستان جوان سوره برند ادبیات استان های كشور است
تاریخ ارسال : 1394/01/15
كمال شفیعی در گفتاری در خصوص جشنواره شعر و داستان جوان سوره با بیان اینكه ناگزیر هستیم برای این كه ملتی مقاوم، صبور و بالنده داشته باشیم، ادبیاتی پویا داشته باشیم؛ معتقد است كشوری كه ادبیات درستی ندارد در واقع در زمینه های فرهنگی با مشكل و نقصان مواجه است.

پیش از آغاز سخن درباره جشنواره شعر و داستان جوان سوره خوب است كه از جناب خسرو آقایاری، بنیان گذار این جشنواره یاد كنم. ایشان از ابتدای شكل گیری این جشنواره تاكید داشتند كه امور ادبی استان ها به عنوان پایگاه ادبی استانی حوزه هنری دست به كشف، جذب و پرورش استعدادهای خلاق جوان كند. خوشبختانه در سال هایی كه جشنواره برگزار شده، می بینیم كه این روند، رو به رشد و موفق و هدف گذاری جشنواره نیز، درست و دقیق بوده است و باید به طراح و بنیان گذار جشنواره از این باب تبریك گفت.در طی سال هایی كه جشنواره شعر و داستان جوان سوره راه اندازی شد، چهره های بسیاری به ادبیات كشور معرفی شدند و امروز می بینیم بسیاری از شاعران نامدار كشور برآمده از دل جشنواره جوان سوره هستند. در دوره ای كه مسئولیت جشنواره بر عهده من گذاشته شد، تلاشم بر این بود تا فضای جدیدی را تعریف كنیم و این فضا نیازمند این بود كه شاعران و نویسندگانی كه معرفی می شوند، رها نشوند و ارتباط صمیمانه ای با آن ها برقرار شود. به همین منظور در آن دوره نشریه الفبا را منتشر كردیم كه فضای ادبیات استان ها و كشور را مدنظر داشت و همچنین تلاش كردیم نشریه سیمرغ كه ویژه ادبیات استان ها بود را تعریف كنیم كه این نشریه نیز در بین اهالی ادبیات شهرستان ها و تهران جا باز كرد و ویترینی برای برون داد فعالیت های ادبی در سطح كشور شد.
در سال هایی كه جشنواره شعر و داستان جوان سوره برگزار می شد، اهتمام ویژه ای به برگزاری كارگاه های داستان نویسی در شهرستان های كشور داشتیم و از جشنواره هشتم به بعد كارگاه های داستان نویسی با رونق بیشتر و با اعزام اساتید از تهران به شهرستان ها به شكل نظام مندی برپا شد. امروز می توانیم ادعا داشته باشیم كه بحث داستان نویسی و كارگاه های آموزشی ادبی در هیچ كدام از شهرستان های كشور غریب نیست. كارگاه ها پیش تر به شكل كانون اداره می شد و كانون ها در واقع محلی برای نقد و بررسی و بیشتر جلسات شعرخوانی بود. اما امروزه وقتی اساتیدی به دیگر استان های كشور اعزام می شوند، به شكل مبنایی كارگاه های آموزشی را مدنظر دارند.
جشنواره شعر و داستان جوان سوره امروز برند ادبیات استان های كشور است، اما این كه آیا تمام منویات و هدف گذاری هایش انجام شده یا خیر، نیاز به بازنگری دارد و بازنگری كه شكل گرفته هنوز محقق نشده است و تصورم این است كه باید به این نقطه برسیم كه بدانیم در منطقه ای كوچك همچون منطقه سرباز در استان سیستان و بلوچستان چند نفر شاعر داریم، چند نفر نویسنده داریم و چند نفر ادبیات كودك كار می كنند و در چه بخش هایی فعال هستند. باید بتوانیم سرانه ادبیات را توسط جشنواره جوان سوره توزیع كنیم. ادبیات باید در سبد خانوار تك تك شهروندان كشور باشد. به شكل كلی امروزه توانسته ایم كسانی كه خود داوطلبانه به ادبیات پناه می آورند را رصد كنیم، اما به نظرم جشنواره سوره باید چتر خود را به قدری بزرگ بگیرد كه به روی تمام كسانی كه در سراسر كشور استعداد ادبی دارند باز كند.
همچنین از طرفی هم در حوزه ادبیات نیازمند این هستیم كه شناسنامه كاری برای برگزیدگان و افراد برتر حاضر در جشنواره جوان سوره طراحی كنیم و بعد از آن كه از جشنواره سوره خارج می شوند، پایشی بر روی آن ها صورت گیرد و بتوانند خوراك مناسبی را برای نهادهای فرهنگی كشور تولید كنند.
در ادبیات زمینه های بسیار مغفولی داریم. با داشتن بسیاری از استان های مرزی كه هم زبان هستند و در مواجهه با تهاجم فرهنگ بیگانه هستند، هنوز هیچ كاری نكرده ایم و باید بتوانیم مترجم های خوبی تربیت كنیم كه این امر می تواند باعث صدور ادبیات كشورمان به دیگر كشورها شود. ناگزیر هستیم برای این كه ملتی مقاوم، صبور و بالنده داشته باشیم، ادبیاتی پویا داشته باشیم. كشوری كه ادبیات درستی ندارد در واقع در زمینه های فرهنگی با مشكل و نقصان مواجه است.
ادبیات تنها متعلق به مراكز استان های كشور نیست و ما به مسئولان مراكز ادبی كشور تأكید كرده ایم كه ادبیات را به روستاها و شهرستان های استان خود ببرند، جشنواره شعر و داستان جوان سوره نیز باید انگیزه ای در جوان ها ایجاد كند كه سطح ادبی شان را ارتقا دهند و معتقدم جشنواره ای با این كیفیت می تواند بخشی از تولیدات ادبیات كشورمان را تأمین كند.
همچنین طی چند سال گذشته با اهتمامی كه به ادبیات كودك و نوجوان در استان های كشور داشتیم، كه البته ساز و كار آن به دفتر امور ادبی استان ها مرتبط می شود، كارگاه های خوبی را برگزار كردیم و ادبیات كودك در استان ها جایگاه خود را كشف کرد. در جشنواره تولیدات استانی حوزه هنری نیز می بینیم كه بسیاری از كتاب های تولید شده توسط استان ها، مربوط به بخش كودك و نوجوان است، گرچه این حركت هنوز كامل نیست اما تصور می كنم روند رو به رشدی در این زمینه وجود دارد. امروز برگزیدگان جشنواره های فجر و جشنواره های یار و یادگار و غیره را می بینیم از دل ادبیاتی است كه در مراكز استانی حوزه هنری تولید شده است و این اتفاق بسیار مباركی است.
