محمد علی گودینی: نویسندگان به مسائل انقلابی شهرستان ها توجه جدی نشان دهند

تاریخ ارسال : 1394/10/12

این نویسنده انقلابی معتقد است؛ نویسندگان باید از توجه صرف به اتفاقات و مسائل انقلابی تهران فاصله بگیرند و کمی بیشتر به رخدادهای شهرستانی توجه کنند.

به گزارش روابط عمومی مرکز محافل و جشنواه های حوزه هنری، محمدعلی گودینی درباره شرایط كنونی ادبیات انقلاب اسلامی گفت: اگر جنگ تحمیلی در كشورمان اتفاق نمی افتد شاید بخش زیادی از كتاب‌هایی كه راجع به دفاع مقدس نوشته شده بود، راجع به انقلاب اسلامی نوشته می‌شد.

وی ادامه داد: به دلیل جنگی كه بر ما تحمیل شد، بخش زیادی از نیروهای ادبی خلاق به سمت این موضوع متمایل شدند و سایه سنگینی بر ادبیات دفاع مقدس انداخت. از یك نظر خیر بود كه نویسندگانی از دفاع مقدس نوشتند و از طرف دیگر هم آزاردهنده است كه می بینیم مطالب نانوشته زیادی از انقلاب اسلامی داریم.

این نویسنده همچنین با بیان اینكه برخی نویسندگان تحت تأثیر ادبیات فرانسه و روس می‌خواهند ادبیات انقلاب اسلامی را به صورت غیرواقعی روایت كنند، اظهار كرد: در حالی كه در مستندات انقلاب اسلامی، سوژه ها و مسائل فراوان برای نگارش رمان و داستان وجود دارد كه به آن‌ها پرداخته نشده است و ادبیات انقلاب اسلامی به ویژه ادبیات بومی كشورمان هنوز خیلی جای كار دارد.

وی خاطرنشان كرد: انقلاب اسلامی یك واقعیت است و من هم به دلیل اینكه به خواندن تاریخ علاقه دارم، هر داستانی كه می‌نویسم برگرفته از واقعیت است. البته قرار نیست تاریخ را بنویسیم و باید بخشی از آثار انقلاب اسلامی مستند باشد و بخش دیگر قدرت تخیل و پرواز ذهن است كه اثر ادبی همچون رمان و داستان را خلق می‌كند.

گودینی گفت: بخش‌های زیادی از ادبیات انقلاب كشورمان به مبارزات آن دوران و شكنجه‌هایی كه انقلابیون می‌شدند برمی‌گردد. در حالی كه در خیلی از روستاها و شهرستان‌ها، افراد بسیاری هستند كه در انقلاب فعالیت داشتند، به آن‌ها و زندگیشان پرداخته نشده است. حتی كسانی كه بومی هستند تحت تأثیر آثار تهرانی، به بومی گرایی نپرداخته اند. اگر بتوانیم به موضوعات بومی توجه بیشتری نشان دهیم، برای مخاطب هم جذابیت خواهد داشت.

نویسنده كتاب «زنی با كفش‌های مردانه» با تأكید بر اینكه 90 درصد شاعران و نویسندگان ما اصلیت شهرستانی و روستایی دارند، عنوان كرد: نویسنده‌ها باید از خاطرات تاریخی كه در شهرستان‌ها دیده اند استفاده كنند و در آثارشان بگنجانند. انقلاب اسلامی تنها در تهران نبود. كشتارهای بسیاری در شهرستان‌ها اتفاق افتاد و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز برخی گروه ها منحرف شدند و داستان آن‌ها هم قابلیت روایت دارد. پیش از انقلاب اسلامی افراد بسیاری همچون خان ها و روسای ژاندارمری‌ها در شهرستان ها بودند كه هر كدام در محل خود همچون شاه حكومت می‌كردند. این‌ها داستان های جالبی است كه به آن‌ها نپرداخته‌ایم. من هر سال به روستایمان در كرمانشاه می‌روم و آثار به جا مانده از قدیم را كه در روستا می بینم خاطرات پیش از انقلاب اسلامی همچون قیام 15 خرداد را حس می‌كنم و به یاد می‌آورم.

وی كلیشه‌پردازی در داستان‌های جنگ تحمیلی و انقلاب اسلامی را آزار دهنده دانست و گفت: معتقدم اساس نوشتن بر مطالعه استوار است. وقتی می‌خواهم اثری بنویسم باید چند رمان خوب بخوانم تا بتوانم به سراغ نگارش رمانم بروم. البته كتاب من برداشت‌هایم از انقلاب است و به دلیل اینكه كارم در گذشته كارگری بود، با خواندن آثارم، جامعه‌شناسان می‌توانند به فجایع كارگران در زمان رژیم شاه پی ببرند.

گودینی تصریح كرد: با دیدن یك فیلم و خواندن چند اثر تاریخی درباره انقلاب اسلامی، جوانان نیز می‌توانند از این واقعه بنویسند و آثار ادبی مرتبط با انقلاب اسلامی خلق كنند.